مسأله ٧٩٠ - اگر براى پيدا كردن قبله وسيله اى ندارد، يا با اين كه كوشش كرده گمانش به طرفى نمى رود، نماز خواندن به يك طرف كفايت مى كند، و احتياط مستحب آن است كه در وسعت وقت چهار نماز به چهار طرف بخواند.
مسأله ٧٩١ - اگر يقين يا چيزى كه در حكم يقين است يا گمان پيدا شود كه قبله در يكى از دو طرف است، بايد به هر دو طرف نماز بخواند.
مسأله ٧٩٢ - كسى كه بخواهد به چند طرف نماز بخواند، اگر بخواهد دو نماز بخواند كه مثل نماز ظهر و عصر بايد يكى بعد از ديگرى خوانده شود، احتياط مستحب آن است كه نماز اول را به آن چند طرف بخواند بعد نماز دوم را شروع كند.
مسأله ٧٩٣ - كسى كه يقين يا آنچه در حكم يقين است به قبله ندارد، اگر بخواهد غير از نماز كارى كند كه بايد رو به قبله انجام داد، مثلا بخواهد سر حيوانى را ببرد، در صورتى كه مى تواند تأخير بيندازد تا قبله را پيدا كند، بنابر احتياط واجب تأخير بيندازد، و اگر نتواند يا تأخير براى او حرجى است، مى تواند به گمان عمل نمايد، و اگر گمان ممكن نيست، چنانچه كشتن آن حيوان ضرورت دارد - مثل آن كه اگر تأخير بيندازد مىميرد - به هر طرف كه انجام دهد صحيح است.
پوشانيدن بدن در نماز مسأله ٧٩٤ - مرد بايد در حال نماز اگر چه كسى او را نمى بيند عورتين خود را بپوشاند، و احتياط مستحب آن است كه از ناف تا زانو را هم بپوشاند.
مسأله ٧٩٥ - زن بايد در موقع نماز تمام بدن حتى سر و مو را بپوشاند، و احتياط مستحب آن است كه كف پاها را هم بپوشاند، ولى پوشاندن صورت به مقدارى كه در وضو شسته مى شود و دستها تا مچ و روى پاها تا مچ پا لازم نيست، اما براى آن كه اطمينان كند كه مقدار واجب را پوشانده است، بايد مقدارى از اطراف صورت و قدرى پايين تر از مچها را هم بپوشاند.
مسأله ٧٩٦ - موقعى كه انسان قضاى سجده و تشهد فراموش شده و سجده ء