مسأله ٧٤٦ - اگر عمدا نماز مغرب يا عشاء را تا نصف شب نخواند، احوط آن است كه تا قبل از اذان صبح بدون اين كه نيت ادا و قضا كند آن نماز را به جا آورد.
وقت نماز صبح مسأله ٧٤٧ - نزديك اذان صبح از طرف مشرق، سفيده اى رو به بالا حركت مى كند كه آن را فجر اول گويند، و موقعى كه آن سفيده پهن شد، فجر دوم و اول وقت نماز صبح است، و آخر وقت نماز صبح موقعى است كه آفتاب طلوع مى كند.
احكام وقت نماز مسأله ٧٤٨ - موقعى انسان مى تواند مشغول نماز شود كه يقين يا اطمينان كند وقت داخل شده است، يا دو مرد عادل يا شخصى كه مورد وثوق باشد وظن بر خلاف قول او نباشد، به داخل شدن وقت خبر دهند، يا كسى كه وقت شناس و مورد اطمينان باشد براى اعلام دخول وقت اذان بگويد.
مسأله ٧٤٩ - اگر به واسطهء عذرهاى عمومى - مانند ابر يا غبار - يا عذرهاى شخصى - مانند نابينايى و يا بودن در زندان - نتواند اول وقت به داخل شدن وقت يقين يا حجت شرعيه اى پيدا كند، بايد نماز را تأخير بيندازد تا يقين يا حجت شرعيه اى پيدا كند كه وقت داخل شده است.
مسأله ٧٥٠ - اگر به يكى از راه هاى گذشته براى انسان ثابت شود كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده، نماز او باطل است، و همچنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده است.
و اگر در بين نماز بفهمد وقت داخل شده يا بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده بود، نمازش صحيح است.
مسأله ٧٥١ - اگر انسان ملتفت نباشد كه بايد با ثابت شدن دخول وقت مشغول