نماز بخواند و بعد از نماز و پيش از گذشتن وقت بفهمد كه براى جستجو وقت داشته، بايد نماز را اعاده نمايد، و اگر بعد از وقت بفهمد قضا لازم نيست.
مسأله ٦٦٧ - اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضو داشته باشد، و بداند يا حجت شرعيه اى - مانند اطمينان و غير آن - داشته باشد كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيهء آب براى او ممكن نيست يا نمى تواند وضو بگيرد، چنانچه بتواند وضوى خود را نگه دارد وبرايش حرج و ضرر نباشد، نبايد آن را باطل نمايد، ولى مى تواند با عيال خود نزديكى كند اگر چه بداند كه از غسل متمكن نخواهد شد.
مسأله ٦٦٨ - اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند يا حجت شرعيه اى داشته باشد كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيهء آب براى او ممكن نيست يا نمى تواند وضو بگيرد، چنانچه بتواند بدون ضرر و حرج وضوى خود را نگه دارد احتياط مستحب اين است كه آن را باطل نكند.
مسأله ٦٦٩ - كسى كه فقط به مقدار وضو يا غسل آب دارد و مى داند يا حجت شرعيه اى دارد كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمى كند، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد ريختن آن جايز نيست، و احتياط مستحب اين است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد.
مسأله ٦٧٠ - كسى كه مى داند يا حجت شرعيه اى دارد كه آب پيدا نمى كند، بعد از داخل شدن وقت نماز بدون ضرر و حرج جايز نيست وضوى خود را باطل كند يا آبى كه دارد بريزد، ولى نمازش با تيمم صحيح است اگر چه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را بخواند.
دوم از موارد تيمم مسأله ٦٧١ - اگر به واسطهء ناتوانى يا ترس از دزد و جانور و مانند اينها، يا نداشتن وسيله اى كه آب از چاه بكشد، دسترسى به آب نداشته باشد بايد تيمم كند، و همچنين است اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن به قدرى مشقت داشته باشد كه تحملش براى شخص ميسر نباشد.