المضطر إذا دعاه ويكشف السوء) [١] همچنين استفاده از واسطهء فيض خدا كه اسم اعظم و مثل اعلاى اوست به دو طريق است: اول به تزكيهء فكرى و خلقى و عملى كه " اما تعلم أن أمرنا هذا لاينال إلا بالورع ". [٢] دوم به انقطاع از اسباب مادى و اضطرار، و از اين طريق بسيار كسانى كه بيچاره شدند، و كارد به استخوان آنها رسيد، و به آن حضرت استغاثه كردند نتيجه گرفتند.
در خاتمه به قصور و تقصير نسبت به ساحت قدس آن حضرت اعتراف مى كنيم، او كسى است كه خدا به او نور خود را، و به وجود او كلمهء خود را تمام كرده است، و او كسى است كه كمال دين به امامت و كمال امامت به اوست، و دعاى وارد در شب ميلاد او اين است: " اللهم به حق ليلتنا هذه ومولودها وحجتك و موعودها التى قرنت الى فضلها فضلك، فتمت كلمتك صدقا وعدلا، لامبدل لكلماتك و لا معقب لاياتك، ونورك المتعلق وضياءك المشرق والعلم النور في طخياء الديجور الغائب المستور جل مولده و كرم محتده، والملائكة شهده والله ناصره ومؤيده اذا آن ميعاده، والملائكة امداده، سيف الله الذى لاينبو، ونوره الذى لايخبو، وذو الحلم الذى لايصبو... ". [٣]

[١] سوره ء نمل، آيهء ٦٢ (آيا كيست كه اجابت مى كند مضطر را زمانى كه او را بخواند، و بر طرف مى كند سوء را)
[٢] بحار الانوار، جلد ٤٧، صفحهء ٧١ (آيا نمى دانى كه هر آينه أمر ما نيل نمى شود مگر به ورع)
[٣] مصباح المتهجد، صفحهء ٧٧٣