خوفهم أمنا يعبدوننى لايشركون بى شيئا و من كفر بعد ذ لك فأولئك هم الفسقون). [١] كه به آن حضرت و حكومتش تفسير شده است. [٢] ٥ - (إن نشأ ننزل عليهم من السمآء ءاية فظلت أعنقهم لها خاضعين). [٣] كه (ءاية) در اين آيهء كريمه به نداى آسمانى هنگام ظهور آن حضرت (عليه السلام) - كه تمام اهل زمين آن را مىشنوند - تفسير شده است، و آن ندا اين است " الا ان حجة الله قد ظهر عند بيت الله فاتبعوه فان الحق معه وفيه ". [٤] ٦ - (ونريد أن نمن على الذين استضعفوا في الارض ونجعلهم أئمة ونجعلهم الورثين). [٥] أمير المؤمنين (عليه السلام) فرمود: دنيا پس از رو گردانيها و چموشيهاى خود به ما رو مى آورد، مانند مهربانى ماده شتر ناسازگار بر فرزند خود، و بعد از آن اين آيه را تلاوت كرد. [٦] ٧ - (ولقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر أن الارض يرثها عبادى الصلحون). [٧] و اين آيه تفسير شده [٨] به آن حضرت و اصحاب ايشان، و مضمون اين آيه كه حكومت صالحان در زمين است در زبور داوود موجود است: كتاب مزامير - زبور داوود - مزمور سى و هفتم از آيهء ٢٩: " و اما نسل شرير منقطع خواهد شد، صالحان وارث زمين خواهند بود، و در آن تا به ابد سكونت

[١] سوره ء نور، آيهء ٥٥ (وعده داد خدا آنان را كه ايمان آوردند از شما و كارهاى شايسته به جا آوردند كه هر آينه خليفه
قرار دهد البته آنان را در زمين، چنان كه خليفه قرار داد آنان را كه پيش از ايشان بودند، و هر آينه با قوت و تمكن
گرداند البته براى ايشان دينشان را كه پسنديد براى ايشان، و هر آينه تبديل كند البته خوف آنان را به امن، تا مرا
عبادت كنند و چيزى را شريك من قرار ندهند، و هر كس پس از آن كفر ورزد پس آنها خارج از فرمانند)
[٢] التفسير الكبير، فخر رازى، جلد ٢، صفحهء ٢٨
غيبت نعمانى، شيخ طوسى (رحمه الله)، صفحهء ١٧٧
[٣] سوره ء شعراء، آيهء ٤ (اگر بخواهيم نازل كنيم بر ايشان آيتى از آسمان پس بگردد گردنهاشان براى آن خاضع)
[٤] ينابيع المودة، صفحهء ٤٤٨ (آگاه باشيد، هر آينه حجت خدا ظاهر شد نزد خانهء خدا، پس پيروى كنيد او را كه حق با
او و در اوست)
[٥] سوره ء قصص، آيهء ٥ (و اراده داريم كه منت بگذاريم بر كسانى كه در زمين ضعيف شمرده شدند، و آنان را پيشوايان
قرار دهيم، و آنان را وارثين قرار دهيم)
[٦] نهج البلاغه، شماره ء ٢٠٩ از حكم أمير المؤمنين (عليه السلام)
[٧] سوره ء انبيا، آيهء ١٠٥ (و هر آينه به تحقيق نوشتيم در زبور بعد از ذكر كه وارث زمين مى شوند بندگان صالح من)
[٨] بحار الانوار، جلد ٥١، صفحهء ٤٧، رقم ٦