تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - تفسير گنجينه همه چيز نزد ما است

و به هر حال هيچ مانعى ندارد كه آيه مفهوم گسترده‌اى داشته باشد كه گياهان و انسانها و معادن و مانند آن را شامل شود.

نه تنها براى شما بلكه براى همه موجودات زنده" و كسانى كه شما روزى آنها را نمى‌دهيد" و از دسترس شما خارجند (وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ‌).

آرى براى همه آنها نيازمنديهايشان را فراهم ساختيم.

" معايش" جمع" معيشة" و آن وسيله و نيازمنديهاى زندگى انسان است، كه گاهى خود به دنبال آن مى‌رود، و گاهى آن به سراغ او مى‌آيد.

گرچه بعضى از مفسران كلمه" معايش" را تنها تفسير به زراعت و گياهان و يا خوردنيها و نوشيدنيها كرده‌اند، ولى پيدا است كه مفهوم لغت كاملا وسيع است و تمام وسائل حيات را شامل مى‌شود.

مفسران در جمله" مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ‌" دو تفسير گفته‌اند:

نخست اينكه همانگونه كه در بالا گفتيم خداوند مى‌خواهد مواهب خويش را هم درباره انسانها و هم درباره حيوانات و موجودات زنده‌اى كه انسان توانايى تغذيه آنها ندارد بيان كند.

ديگر اينكه خداوند مى‌خواهد به انسانها گوشزد نمايد كه ما هم وسيله زندگى براى شما در اين زمين قرار داديم و هم موجودات زنده‌اى در اختيارتان گذارديم (مانند چهار پايان) كه شما توانايى بر روزى دادن آنها نداريد، خداوند