تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥١ - تفسير ابراهيم (به تنهايى) يك امت بود!

اسلامى يك مكتب الهام بخش گرديد، به گونه‌اى كه قرآن مى‌گويد:" سپس به تو وحى فرستاديم كه از آئين براى ابراهيم، آئين خالص توحيد، پيروى كن".

(ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً) [١] بار ديگر تاكيد مى‌كند ابراهيم از مشركان نبود" (وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ‌).

*** با توجه به آيات گذشته سؤالى در اينجا پيش مى‌آيد و آن اينكه اگر آئين اسلام آئين ابراهيم است و مسلمانان در بسيارى از مسائل از سنن ابراهيم پيروى مى‌كنند از جمله احترام روز جمعه، پس چرا يهود شنبه را عيد مى‌دانند و تعطيل مى‌كنند؟

آخرين آيه مورد بحث به پاسخ اين سؤال مى‌پردازد و مى‌گويد:" شنبه (و تحريمهاى روز شنبه) براى يهود به عنوان يك مجازات قرار داده شد، و تازه در آن هم اختلاف كردند" بعضى آن را پذيرفتند و به كلى دست از كار كشيدند و بعضى هم نسبت به آن بى‌اعتنايى كردند (إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ‌).

جريان از اين قرار بود كه طبق بعضى از روايات، موسى ع بنى اسرائيل را دعوت به احترام و تعطيل روز جمعه كرد كه آئين ابراهيم بود، اما آنها به بهانه‌اى از آن سر باز زدند و روز شنبه را ترجيح دادند، خداوند روز شنبه‌

---

[١]" حنيف" به معنى كسى است كه از انحراف به راستى و استقامت مى‌گرايد و به عبارت ديگر از آئينها و روشهاى منحرف چشم مى‌پوشد و به صراط مستقيم الهى روى مى‌آورد به آئينى كه هماهنگ فطرت است، و به خاطر همين هماهنگى صراط مستقيم محسوب مى‌شود بنا بر اين در تعبير" حنيف" اشاره لطيفى به فطرى بودن توحيد نيز شده است.