تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣ - تفسير آنها كه بار گناه ديگران را بر دوش مىكشند

گر چه بعضى از مفسران آيه فوق را به جريان كار" نمرود" و ساختمانى كه به پندارش براى صعود به آسمان و مبارزه با خداى آسمان!! ساخته بود تفسير كرده‌اند، و بعضى ديگر به جريان بخت‌النصر، ولى مسلم است كه مفهوم آيه عام است، و توطئه‌هاى همه مستكبران و رهبران گمراه را در بر مى‌گيرد.

جالب اينكه قرآن مى‌گويد: خداوند براى بر هم زدن توطئه‌هاى اين مستكبران اقدام روبنايى نمى‌كند، بلكه به سراغ ريشه و زيربناى كار آنها رفته، تشكيلاتشان را از اساس به هم مى‌ريزد، و سقفها را بر سرشان فرود مى‌آورد.

آرى چنين است مجازات الهى درباره اين گونه افراد.

مسلما ريشه كن كردن ساختمان و فرود آمدن سقف، ممكن است اشاره به ساختمان و سقف ظاهرى آنها باشد كه بر اثر زلزله‌ها و صاعقه‌ها در هم كوبيده شد و بر سر آنان فرود آمد، و ممكن است كنايه از سازمان و تشكيلات آنها باشد كه به فرمان خدا از ريشه بر كنده شد، و نابود گشت، ضمنا مانعى ندارد كه آيه اشاره به هر دو معنى باشد.

اين نكته نيز قابل ملاحظه است كه قرآن بعد از ذكر كلمه" سقف" تعبير به" مِنْ فَوْقِهِمْ‌" مى‌كند، با اينكه مسلما سقف هميشه در طرف بالا است، اين ممكن است به خاطر تاكيد باشد و هم به خاطر بيان اين نكته كه گاهى ممكن است سقف فرود آيد ولى صاحب خانه در آنجا نباشد اما در مورد اين تبهكاران سقف فرود آمد و آنها زير آن بودند و نابود شدند تاريخ امروز و گذشته چقدر زنده و روشن صحنه‌هاى اين مجازات الهى را نشان مى‌دهد، زورمندان و جبارانى بوده‌اند كه دستگاه خويش را آن چنان مستحكم مى‌پنداشتند كه نه براى خود بلكه براى آينده فرزندانشان در آن دستگاه نقشه مى‌كشيدند و طرح مى‌ريختند و ظاهرا تمام مقدمات براى حفظ قدرت و ثبات نظامشان را فراهم ساخته بودند، ولى ناگهان از همانجا كه آنها