تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٣ - آيا ايجاد تفاوت با عدالت سازگار است؟

به هر حال اين تفاوت درآمدها از تفاوت استعدادهايى سرچشمه مى‌گيرد كه آن هم نيز از مواهب الهى است، ممكن است در پاره‌اى از موارد اكتسابى باشد ولى در پاره‌اى از موارد نيز قطعا غير اكتسابى است، بنا بر اين حتى در يك جامعه سالم از نظر اقتصادى نيز تفاوت در آمدها غير قابل انكار است، مگر اينكه بتوانيم انسانهاى قالبى همشكل و همرنگ و هم استعداد بسازيم كه هيچگونه تفاوتى با هم نداشته باشند و تازه اول درد سر و مشكلات است!.

٢- بدن يك انسان، يا اندام يك درخت، يا يك بوته گل را در نظر بگيريد، آيا امكان دارد اين ساختمان موزون با تساوى ميان اعضاء و اندامها از هر نظر پيدا شود؟ آيا قدرت مقاومت و استعداد ريشه درختان مى‌تواند با گلبرگهاى لطيف شكوفه‌ها، و استخوان پاشنه پا با پرده‌هاى ظريف شبكيه چشم از هر نظر يكسان باشد؟ و اگر ما بتوانيم آنها را يكسان كنيم آيا فكر مى‌كنيد كار صحيحى انجام داده‌ايم؟! اگر از" شعارهاى" كاذب و خالى از" شعور" بگذريم، فرض كنيد ما يك روز بتوانيم همان انسانها قالبى و خيالى از هر نظر بسازيم و كره زمين را از پنجهزار ميليون نفر انسان همشكل و همقواره و هم ذوق و همفكر و همسان از هر نظر، درست مانند سيگارهايى كه به يك كارخانه سفارش داده‌اند، پر كنيم.

آيا آن روز زندگى خوبى نصيب انسانها خواهد شد؟ مسلما نه، جهنمى پيدا مى‌شود كه همه در آن در زحمت خواهند بود، همه به يك سو حركت مى‌كنند، همه يك چيز مى‌خواهند همه يك پست مى‌طلبند، همه يك نوع غذا را دوست دارند، و همه مى‌خواهند يك كار واحد انجام دهند.

بديهى است خيلى زود عمر چنين زندگى پايان مى‌يابد و بفرض باقى بماند زندگى خسته كننده بى‌روح و يك نواختى خواهد بود كه چندان تفاوتى با مرگ ندارد.