تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠ - منافع گوناگون حيوانات

مى‌كنند كه مشاهده رفت و آمد اين چهار پايان سودمند چگونه به آنها آرامش خيال مى‌دهد، آرامشى كه از احساس بى‌نيازى برمى‌خيزد، آرامشى كه از انجام مؤثر يك وظيفه اجتماعى حاصل مى‌شود.

و جالب اينكه در آيه فوق، نخست به بازگشت آنها از صحرا اشاره مى‌كند چرا كه در هنگام بازگشت پستانهايشان پر شير، شكمهايشان سير، و در چهره‌هايشان نشانه‌هاى رضايتمندى ديده مى‌شود، به همين دليل از آن حرص و ولع و عجله‌اى كه صبح به هنگام حركت به صحرا دارند در آنها خبرى نيست، آرام و مطمئن گام بر مى‌دارند و به استراحتگاه نزديك مى‌شوند و از مشاهده منظره پستانهاى پر شيرشان هر كس احساس بى‌نيازى مى‌كند.

" آنها بارهاى سنگين شما را بر دوش خود حمل مى‌كنند و به سوى شهر و ديارى كه جز با مشقت زياد به آن نمى‌رسيديد مى‌برند" (وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى‌ بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ‌).

اين نشانه رحمت و رافت خداوند است كه اين چهار پايان را با اين قدرت و نيرو آفريده است، و آنها را رام و تسليم شما نيز گردانيده،" چرا كه پروردگار شما رءوف و رحيم است (إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ‌).

" شق" از ماده" مشقت" است، ولى بعضى از مفسران احتمال داده‌اند كه به معناى شكافتن و نصف كردن باشد، يعنى شما نمى‌توانيد خودتان اين بارها را بر دوش كشيده و به مقصد برسانيد مگر اينكه نيمى از قوت شما از ميان برود و به اصطلاح نيم جان شويد، ولى تفسير اول نزديكتر به نظر مى‌رسد.

به اين ترتيب اين چهار پايان در درجه اول، پوشش و وسائل دفاعى براى انسان در برابر گرما و سرما توليد مى‌كنند، و در درجه بعد از فرآورده‌هاى لبنياتى‌