تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - ترجمه

[سوره النحل (١٦): آيات ٣ تا ٨]

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ (٣) خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ (٤) وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْ‌ءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ (٥) وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ (٦) وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى‌ بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ (٧)

وَ الْخَيْلَ وَ الْبِغالَ وَ الْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوها وَ زِينَةً وَ يَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ (٨)

ترجمه:

٣- آسمانها و زمين را به حق آفريد، او برتر است از اينكه شريك براى او مى‌سازند ٤- انسان را از نطفه بى‌ارزشى خلق كرد و سرانجام او موجودى فصيح و مدافع آشكار از خويشتن گرديد.

٥- و چهار پايان را آفريد در حالى كه براى شما در آنها وسيله پوشش و منافع ديگر است و از گوشت آنها مى‌خوريد.

٦- و در آنها براى شما زينت و شكوه است به هنگامى كه به استراحتگاهشان باز مى‌گردانيد و هنگامى كه (صبحگاهان) آنها را به صحرا مى‌فرستيد.

٧- آنها بارهاى سنگين شما را به شهرى كه جز با مشقت زياد به آن نمى‌رسيد حمل مى‌كنند چرا كه پروردگارتان رءوف و رحيم است.