تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - ٤- مستى شهوت و غرور!

حدود سى سال در ميان اين جمعيت پست و فرومايه به تبليغ مشغول بود اما هيچكس جز خانواده‌اش به او ايمان نياوردند (به استثناى همسرش) [١] چه پرشكوه است اينهمه استقامت، آنهم در ميان اين چنين فرومايگان كه انسان حتى از يك ساعت زندگى در ميان آنها به ستوه مى‌آيد، و چه درد آور است با چنين همسرى ساختن! در سوره ذاريات آيه ٣٥ و ٣٦ مى‌خوانيم: فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌؟" ما تمام كسانى را كه ايمان داشتند از آن سرزمين قبل از نزول بلا بيرون برديم، اما جز يك خانواده با ايمان در آن وجود نداشت!.

و از اينجا نيز روشن مى‌شود كه مجازات الهى خشك و تر را هرگز با هم نمى‌سوزاند، حتى اگر يك نفر مؤمن راستين و وظيفه‌شناس باشد او را نجات مى‌بخشد.

[١] نور الثقلين جلد ٣ صفحه ٣٨٢.