از اینکه فهمیدند هر کدام که چیز نیستند، نه، آزاد باشند. همه روزنامه هائى که بودند، به اعتبار اینکه دادستان آنطورى که فهمیده است اینها توطئه‌گر بودند و مفسد بودند و اینها الهام از شاه و از دستگاه صهیونیست‌ها مى‌گرفتند، از این جهت اینها را توقیف کردند موقتاً، تا اینکه رسیدگى کنند. این خلاف آزادى نیست، این جلوگیرى از توطئه است که همه دنیا بوده است که جلوى این توطئه را بگیرند.

سوال: حضرت امام! اینهائى که الان دم از مخالفت مى‌زنند، عده‌اى هستند که اکثرشان مبارزه کرده‌اند و زجر کشیده‌اند و ضد رژیم گذشته بودند. چطور امکان دارد که فضا و حق وجود به چپى که این همه مبارزه و رنج کشیده، نداد؟

جواب: امکان ندارد، حتى یکى‌شان نه مبارزه کرده‌اند، نه رنج کشیده‌اند، همه از دولت و از رنج‌هاى این ملت ما استفاده برده‌اند و بر ضد ملت ما قلمفرسائى کرده‌اند. سوال: منظورم گروه‌هاى سیاسى‌اند مثلاً احزاب توده، مثلاً فدائیان، مجاهدین.

جواب: و احزاب هم همین طور، آنها هم خلاف آزادیشان اگر توطئه گر نباشند، حالا عملى که بر خلاف آزادى باشد نکرده‌اند و نشده است و اما اینکه مى‌گویید آنها رنج کشیده‌اند و در این باره فعالیت کرده‌اند، این معلوم مى‌شود که درست از اوضاع ما مطلع نیستید. آنها که رنج کشیده‌اند این توده مردمند که رنج کشیده‌اند آنها یک عده‌اى‌شان درخارج بوده‌اند و حالا آمده‌اند در داخل و مى‌خواهند استفاده بکنند بدون رنجش. یک دسته هم اینجا بودند و در پناهگاه‌ها یا در خانه‌ها بودند و بعد از اینکه ملت رنج‌ها را کشید و خون داد و همه کارها را کرد، اینها آمدند و دارند استفاده مى‌برند و معذلک کسى جلو اینها را نگرفته است و آزادى دارند.

سوال: منظور من بیشتر روى چپى‌هائى است که درزندان هم بوده‌اند، یا به دست شاه شکنجه شدند.

جواب: در این نهضت ما دخالت نداشتند، در نهضت ما هیچ یک از اینها، بلکه مخالف بودند. همین چهار تا هم که الان برخلاف ما دارند فعالیت مى‌کنند، آنها یک مسلک خاصى داشتند و روى مسلک خاصشان هستند. نهضت ما یک نهضت اسلامى بود که چپى با آن مخالف است و مخالفت او هم با ما بیشتر است از مخالفت شاه و آنها هم توطئه‌گر هستند و مى‌خواهند همان مسائل را، که من نظرم این است که چپى‌هاى ساختگى‌اند، نه چپى‌هاى واقعى و ساخت‌