صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٣٠
امام: من هم، من هم مىخواهم شما را مستعد این بکنم که اگر ما یک وقتى یک چیزى نوشتیم و منتشر کردیم شما مستعد باشید که مهم خود شما هستید. ما نصیحت مىکنیم آنها را و اگر چنانچه خداى نخواسته یک وقتى دیدیم که توطئه مىکنند، یک جور دیگر با آنها رفتار مىکنیم لکن مهم این است که در دانشگاهها خود آقایان، خود دانشجوها، خود معلمین، خود آنها، اینهائى که هستند، در آنجا خودشان با هم، دیگر خودشان اختلاف نداشته باشند.
در هر جائى اگر چنانچه خود جمعیتى که همه اسلامىاند و اکثریت هم اینطور هستند و منحرفین در اقلیت واقع شدهاند، بین خودشان اگر چنانچه اختلافى نباشد، آنها را زود از بین مىبرند. عمده این است که گاهى بین خودشان اختلاف است، اختلاف بین خودشان اسباب مىشود که آنها نفوذ کنند و نگذارند کارى انجام گیرد.
شما سعى کنید در اینکه بین خود ، در هر مدرسهاى یا در هر دانشگاهى، بین خود جمعیتهاى متعهد و مسلم دیگر اختلاف نباشد، گروه گروه نشوند که هر کدام یک چیزى بشوند. گروه هستند اما در اصل مطلب که باید تحصیل بشود، باید موازین، موازین اسلامى باشد، باید اخلاق و عرض کنم اینها تهذیب بشود، اینها در یک مسائل مشترکى با هم باشند، حالا به هر حال یک اختلاف سلیقهاى هم دارند، خارج از این باشد که همه با هم باید جلوى یک مفسدهاى را بگیرند.
این مثل را برایتان عرض کنم. این بختیارى که آن وقت خیلى هم قدرتمند بودند اینها دو طایفه بودند، من مىدانستم این را یک طایفه ایلخانى بودند و یک جمعیتى داشتند، یک طایفه هم حاجى ایلخانىها بودند و آنها هم یک جمعیتى داشتند، اینها هم غالباً با هم بد بودند، مخالف بودند. من شنیدهام که اگر یک دشمنى براى یکى از اینها پیدا مىشد، این دو جنبه و جهت مخالف با هم مجتمع مىشدند این دشمنها را بیرون مىکردند، بعد که آن بیرون رفت برمىگشتند به حال اختلاف خودشان. یک مسأله عقلائى است که شما وقتى که همهتان مسلمان هستید، همهتان بنا دارید که این نهضت انشاء الله اسلامى پیش برود، اکثریت با شماست، یعنى یک اکثریت قاطع با شماست، لکن اختلافات اسباب این نشود که حتى اختلاف با هم داشته باشید در مقابل آنها، اگر متحد در مقابل آن تیپى که دشمن اصل انقلاب و دشمن اصل اسلام است، در مقابل آنها مجتمع باشید، آنها هیچ کارى از آنها دیگر برنمىآید. ولى مهم این است که با هم اجتماع داشته باشید، خودتان با هم اجتماع داشته باشید. آنها هم بتوانید نصیحتشان کنید، بتوانید وادارشان بکنید که ساکت باشند. اگر نتوانستید و نکردند، البته یک طورى دیگر با آنها رفتار مىشود. (در اینجا یکى از حاضرین در مورد نقش تفرقهانگیز روحانىنماها مطالبى بیان داشت.
امام: خوب، حالا آن هم، آن هم یک دردى است که آن هم انشاء الله خداوند هدایتشان کند.