کردند، منجمله آقاى حبیبى تشریف داشتند، آقاى بنى صدر بودند، آقاى قطب زاده بودند، آقاى یزدى که همراهمان بودند و دوستانى که در آنجا بودند و بعد هم در خود پاریس یک جائى بود که من گفتم اینجا مناسب ما نیست، رفتیم به همان دهى که نزدیک بود، آنجا هم از اطراف کم کم هى آمدند، البته دولت فرانسه ابتدائا حالا چه جور بود، یک قدرى احتیاط مى‌کرد لکن بعدش نه، به ما محبت کردند و ما مطالبمان را در پاریس بیشتر از آن مقدارى که توقع داشتیم منتشر کردیم و گاهى خبرگزارى‌هاى آمریکا مى‌آمدند آنجا و ما صحبت مى‌کردیم و به من مى‌گفتند که این در تمام آمریکا و یک مقدارى هم در خارج آمریکا پخش مى‌شود.

ما مسائل ایران را، آنکه واقع بود در ایران، آن مسائلى که بر ملت گذشت، آنجا گفتیم و قشرهاى مختلفى که از دوستان و جوانان ایران در خارج بودند از همه اطراف هر روز تقریباً دسته‌اى، دسته‌هایى مى‌آمدند و آن هم اسباب باز تقویت ما بود، آنها هم فعالیت مى‌کردند، صحبت مى‌کردند، مجالس داشتند. ما اخیرا که بنا گذاشتیم که بیائیم به ایران، فعالیت‌هاى شدید شروع شد براى آنکه نیائیم ایران، البته قبلش هم از طرف دولت آمریکا و آنها خیلى پیغام‌ها مى‌دادند که بعضى وقت‌ها خودشان مى‌آمدند، یک نفر مى‌آمد به عنوان مى‌گفت من بازرگانم، لکن معلوم بود که یک مرد سیاسى بود و صحبت‌ها مى‌کرد که شما حالا نروید به ایران، حالا زود است رفتن به ایران، نورس است الان، بعد هم که پشتیبانى از شاه مى‌کردند زیاد و بعد هم که شاه رفت و شاه سابق رفت و بختیار وارث بحقش یعنى در جنایت جاى او بود، آنوقت هم فعالیت‌ها شروع شد به اینکه شما نیائید به ایران، حتى از ایران که به وسیله از کجا بود به وسیله دولت فرانسه براى ما آوردند خواندند که شما حالا نیائید ایران و اسباب چه هست و چه مى‌شود، اگر شما بروید به ایران حمام خون راه مى‌افتد و از این حرف‌ها زیاد زدند و این اسباب این شد که من در ذهنم آمد که رفتن ما به ایران براى اینها یک ضررى دارد. اگر چنانچه نفع داشت برایشان و مى‌توانستند که ما وقتى رفتیم ایران فورا ما را توقیف کنند، این حرف‌ها را نمى‌زدند مى‌گفتند بیائید ایران. ما عازم شدیم و آمدیم و خداى تبارک و تعالى در همه مسائل از اول نهضت تا حالا با ما و با شما و با ملت ایران همراهى فرمود و یکى از بزرگترین همراهى‌هائى که خداى تبارک و تعالى با ملت ما کرد این بود که اینها را از مقابله جدى منصرف کرده. اگر اینها مى‌خواستند که مثلاً مثل حالاى افغانستان رفتار مى‌کنند، خوب خیلى زیاد ما ضایعه داشتیم که بکوبند و بزنند و چه بکنند، حالا رعبى در دل بسیاریشان افتاد یا چه شد که انصراف حاصل شد و بحمدالله تا اینجا که رسیده است خوب بوده است، ضایعه بوده است اما کم بوده است و آن چیزى که ما دریافتیم زیاد بوده است و من امیدوارم که از این به بعد هم با همت آقایان، آقاى بازرگان و آقایان وزراء که من همه‌شان را علاقه دارم و اکثرشان را مى‌شناسم و امیدوارم که همه دست به هم بدهند و این بار را به منزل برسانند.

آمال ما این است که همه جا احکام اسلامى جارى باشد

و من از ملت ایران مى‌خواهم که کمک کنند به این نهضت، کمک کنند به این دولت، امروز