صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٢

دفن خواهند شد لکن به شرط اینکه این روحیه‌اى را که خدا داده است و این وحدت کلمه‌اى را که از جانب غیب به شما هدیه شده است، این امانت را حفظش کنید. الان این یک مسأله‌اى است که پیش ما امانت است و باید حفظ کنیم آن را و وقتى که توجه این باشد که ما براى خدا این کار را مى‌کنیم، این هم باز در پاریس مکرر اتفاق مى‌افتاد که اشخاص دلسوز، اشخاصى که هواخواه بودند، اینها به من کرارا مى‌گفتند که نمى‌شود اصلاً، حالا که نمى‌شود باید یک جوریش کرد که مثلاً به تدریج پیش برود وقدم به قدم مثلاً پیش برویم و بعضى‌ها هم از اینجا پیغام مى‌دادند که قدم به قدم پیش بروید، حالا انتخابات را درست کنید، بعد از انتخابات هم یک مجلس خوبى درست بکنیم و بعد از مجلس خوب و کذا و کم کم، من به بعضى‌هاشان گفتم به اینکه این نهضتى که الان ما پیدا شده است و همه مردم بزرگ و کوچک الان توى خیابان دارند فریاد مى‌زنند، شما اگر این نهضت خاموش بشود، دوباره مى‌توانید یک همچو نهضتى درست کنید؟ نه، پس قبول دارید که نمى‌شود. شما مى‌توانید یک همچو قولى بدهید و همچو اعتقادى پیدا کنید که این آقاى آریامهر به قول خودش عمل مى‌کند و آمده است مى‌گوید که ملت، علماى اعلام، اى مراجع عظام من اشتباه کردم شما احتمال نمى‌دهید این معنا را که فردا همین آدمى که آمده است مى‌گوید علماى اعلام، فردا باز همان قلدر باشد و قلم‌هاى شما را بشکند؟ جواب نداشتند بدهند. گفتند حالا که ما این نهضت را درست کردیم و این هم از اینها مى‌دانیم که اگر اینها قدرت پیدا بکنند، تمام ما را از بین خواهند برد، حالا ما باید عمل بکنیم.

ما مکلفیم به مبارزه با مخالفین اسلام و ملت‌

و عمده مطلب این است که ما یک تکلیفى داریم، ما مکلفیم، خدا به ما تکلیف کرده است که با این مخالفین اسلام و مخالفین ملت اسلام مبارزه کنیم یا پیش مى‌بریم، یا نمى‌بریم اگر پیش بردیم که الحمدلله، هم ما به تکلیفمان عمل کرده‌ایم و هم پیش بردیم و اگر هم مردیم و کشته شدیم، به تکلیفمان عمل کردیم. ما چرا بترسیم، ما شکست نداریم، شکست براى ما نیست براى اینکه از دو حال خارج نیست یا پیش مى‌بریم که پیروز هم شدیم یا پیش نمى‌بریم که پیش خدا آبرومندیم. اولیاء خدا هم شکست مى‌خوردند، حضرت امیر در جنگ معاویه شکست خورد، اینکه حرف ندارد، شکست خورد. امام حسین سلام الله علیه هم در جنگ با یزید شکست خورد و کشته شد اما به حسب واقع پیروز شدند آنها. شکست ظاهرى و پیروز واقعى بود. اگر ماها هم که براى خدا مى‌خواهیم کار کنیم شکست هم بخوریم، تکلیف را عمل کردیم و به حسب واقع هم پیروزى با ما خواهد شد.

شما وارث مملکتى هستید که دو هزار و پانصد سال به آن ظلم شده‌

این را عرض مى‌کنم براى اینکه به شما عرض کنم که من مى‌دانم که الان گرفتارى زیاد است، نه براى شما، نه براى گروه شما، براى همه گروه‌ها، شماوارث یک مملکتى هستید که دو هزار و پانصد سال بر آن ظلم شده است و آن چیزى را که شما خودتان مشاهد بودید، ده پانزده سالش را