نقشه، بردن اسلام و راهش، بردن روحانیت و جدا کردن ملت از روحانیون ولهذا با تبلیغات دامنه دارى مشغول شدند و حالا هم مشغولند که روحانیون رااز ملت جدا کنند، وقتى ملت از روحانیون جدا بشود و اینها پشتوانه نداشته باشند براى تبلیغات خودشان، آنها به مقاصد خودشان مى‌رسند. و خود ملت به تنهایى نمى‌تواند کارى بکند، تا اتکال به اسلام نداشته باشد نمى تواند کارى انجام بدهد. اتکال به اسلام وقتى مى‌شود که کسانى که به اسلام دعوت مى‌کنند ، تمام مقاصدشان دعوت به اسلام است، آنها در کار باشند تا مردم را دعوت کنند و بسیج کنند. سابق اینها به طور علمى همچو مطلبى را ادراک کرده بودند که اسلام وضعش جورى است که اگر قوه پیدا بکند نمى‌گذارد ما به منافع‌مان برسیم و روحانیون هم آنها هستند که اسلام را حفظش مى‌کنند، نگه مى‌دارند. لکن در این نهضت اینها احساس کردند آنى که آنوقت ادراک کرده بودند، آن وقت مسء له علمى بود، این نهضت مطلب را عینى کرد یعنى دیدند این را که یک ملتى که با راهنمایى علماى بلاد و ایمانى که در خودشان بود اینها یک همچو امپراتورى غلط شیطانى و بزرگ را از بین بردند در صورتى که همه قدرتها دنبال او بودند و خصوصا آمریکا و انگلستان بیشتر از دیگران طرفدار او بودند و تهدید مى‌کردند، سفارش مى‌کردند، التماس مى کردند که شاه باشد و بعدش هم مى‌گفتند بختیار باشد. وقتى که‌دیدند نمى شود خوب، دیدند که چه شد و ملت نگذاشت این قدرت ها در ایران باقى بماند و با همه کوششى که آنها کردند و همه قدرتى که در دست آنها بود و در دست ملت ما هعیچ قدرتى نبود بعلاوه یک انتظامى و نظمى هم در کار نبود که مثلا مردم را به طور نظم وادار به کار بکند بلکه همین طورى به حول قوه الهى این کار انجام گرفت اینها حالا فهمیدند به اینکه یک قدرتى است در این ملت و در ملتهاى اسلامى که مى‌تواند این قدرت با نداشتن اسلحه، با نداشتن تانک و توپ و جهازات جنگى یک قدرت بزرگى که همه چیز را دارد از بین ببرد یعنى الان فهمیدند این قضیه این طورى است یعنى شکست خورده اى هستند که حالا در صدد این هستند که شکست خودشان را علاج بکنند. الان وقت این است که ملت ما با تمام هوشیارى توطئه‌هاى اینها را از بین ببرند. این غائله‌اى که در کردستان پیش آوردند این طور نبود که کردها مى‌خواستند یک غائله‌اى درست کنند، کردها نظرى به این نداشتند، غائله‌اى بود که اجانب، آنهایى که مى‌خواهند ما را غارت کنند این غائله را با آن اشخاصى که همدست آنها در غارتگرى بودند مثل حزب دمکرات (سران حزب دمکرات البته) این غائله را بوجود آوردند که در آنجا یک برادر کشى‌اى بشود و یک چیزهایى بشود که نگذارند این ملتى که پیش برده است نگذارند که تا آخر برود. پیشبردش را و نهضت را تا آخر برساند. و این خوف در طرفهاى شما هم هست، در بلوچستان و در سیستان هم هست و این نقشه در آنجا هم هست. آنها باک از این ندارند که پنجاه هزار نفر آدم در این قائله کشته شوند. اینها آنها هستند که در ویتنام آنهمه آدم کشتند. دنبال مقاصد خودشان هستند، آدم پیش آنها اصلا مطرح نیست که یک آدمى بشود. مثل اسلام نیست که براى یک نفرش، اگر یک نفر کشته بشود مثل اینکه همه دنیا را کشتى. و من قتل نفسا فکان ما قتل الناس جمیعا آنها آدم پیششان چیزى نیست، آنى که پیششان مطرح است استفاده‌هاى مادى است. استفاده از مخازن این بلاد است، استفاده از مکان اینجاست که حساسیت دارد براى آنها،