این نهضت تمام بشود و دسته‌هائى بروند در دبیرستان‌ها و در دانشگاه خصوصا دانشگاه‌ها - در هر جائى که محل آموزش و پرورش و اینهاست، یک دسته‌هائى البته خواهند مزاحمت ایجاد کرد و از تهران و از جاهاى دیگر هم مراجعه شده راجع به اینکه باید چه بکنیم. آنها در فکر هستند که یک ترتیبى بدهند، لکن مهم این است که اینها در این جمعیتى که اخلالگرند در اقلیت واقعند، اکثر که اینطور نیستند که اخلالگر باشند و این جمعیت اکثر باید از اختلافاتى که خودشان، اگر در بینشان هست دست بردارند و با اجتماع خودشان بدون اینکه یک درگیرى، یک اختلاف عملى بشود، با اجتماع خودشان آنها را از صحنه خارج کنند که نتوانند آنها فعالیت بکنند. مهم این است که خود کسانى که در دانشگاه‌ها هستند، در مواردى هستند که آموزش و پرورش هست در آن، چه اساتید و چه جوان‌هایى که آنجا هستند، اینها خودشان به طور معقولى جلوگیرى بکنند چون اینها حرفى ندارند، اخلالگرها حرفى ندارند همان فقط مى‌خواهند اخلال کنند. اگر هر کدام چیزى شد جلویش بروند بگویند خوب شما چه حرفى دارید، حرفت را بزن خواهید فهمید که حرفى ندارند، فقط حرف همه‌شان این است که اخلال کنند، نگذارند یک کارى انجام بگیرد و این مهمش دست خود دانشگاهى‌ها و دانشسراها و خود اساتید و غیر اساتید هست که در این امر کمک کنند. ما هم انشاء الله یک اقدامى مى‌کنیم و دولت هم بنا دارد که یک کارهائى بکند. من اینها را نگاه مى‌کنم ببینم اینها چه هست و باید چه کرد.

سخنان یکى از حضار خطاب به امام: ما مى‌گوییم اگر حقوق متقابل شاگرد و معلم که تقریبا ده میلیون نفر در سطح سرتاسر مملکت مى‌شوند، از لحاظ اسلام براى ما روشن بشود، هر کس، چه دانش آموز و چه معلم خواست از این مسیر منحرف بشود، ما شدیدا در مقابلش مى‌ایستیم. یعنى اگر حقوق متقابل دانش آموز و معلم از دیدگاه اسلام براى ما روشن بشود که لطف بکنید پیامى در این زمینه بفرستید، هر کس خواست از این مسیر منحرف بشود...