من اول به طور کلى عرض کنم که مسأله قضاوت یک مسئله بسیار خطیرى است و شماها که قاضى هستید بسیار برایتان خطرناک است، اگر ملاحظه روایات را کرده باشید مى‌بینید که مسأله چقدر مشکل است، شما با اعراض مردم، با جان مردم، با اموال مردم سر و کار دارید و اگر چنانچه خداى نخواسته به طور دقیق به طور شایسته عمل نشود، علاوه بر مسؤولیت شرعیه نسبت به اصل قضیه یک مسؤولیت بزرگترى هم هست و آن این است که شما قاضى در جمهورى اسلامى هستید و ممکن است که جمهورى اسلامى در خطر بیفتد یعنى وجهه‌اش یک وجهه ناشایسته‌اى بشود. شما مى‌دانید که الان اشخاص مختلف با اغراض شیطانى در صدد این هستند که این چهره اسلامى جمهورى را مشوه کنند. یکى از راه مشوه شدن همین دادگاه‌هاست که اگر خداى نخواسته در دادگاه‌ها یک امر بر خلافى واقع بشود این فقط به دادگاه صدمه نمى‌زند، به جمهورى فقط صدمه نمى‌زند، به اسلام ضربه مى‌زند، صدمه، صدمه به اسلام است، اگر چنانچه صدمه به اشخاص بود ولو آن هم صحیح نبود اما باز مطلبى بود، اما وقتى که شما مواجهید با اینکه در کارهایتان یا وجهه اسلام را، وجهه نورانى، آنطور که هست جلوه بدهید یا خداى نخواسته بر خلاف آنطورى که اسلام هست جلوه بدهید، آنوقت دشمن‌ها هم دامن بزنند به آن و بگویند که خوب، یک وقتى ما گرفتار زمان رژیم سابق بودیم حالا هم گرفتار عبا و عمامه هستیم. البته آنها، شما هر چه هم کار خوب بکنید حرفشان را مى‌زنند، لکن بهانه دست دادن مسأله دیگر است. ما از اینکه آنها صحبتى بکنند، چیزى بنویسند، از آتش باکى نداریم، اینها باید البته به حسب چیز خودشان مصالح خودشان که همان مصالح شیطانى است و از دستشان رفته است آن چیزهایى که از آن استفاده مى‌کردند، البته باید آنها صدایشان در آید، چه آنهائى که در داخل هستند و چه آنهائى که در خارج هستند، البته آنها خواهند این صحبت‌ها را کرد، لکن یک وقت صحبتى است بى پایه، یک وقت یک چیزى دستشان ما دهیم که وقتى یک چیز دست آنها آمد دیگر به آن هر طورى که دلشان بخواهد زیادش مى‌کنند، قطرش را زیاد مى‌کنند، کیفیتش را زیاد مى‌کنند. حالا که شما یک دسته از مردم جانى را که همه مردم مى‌دانستند اینها جنایتکارند، به سزایشان رساندید، حالا آن اشخاصى که در خارج هستند و آن طرفدارهاى آنها، این‌