من چند تا کلمه باید بگویم. اول از شما خانم‌هاى محترم معذرت مى‌خواهم که در یک جائى که گرم است و شما در زحمت هستید، الان ما با شما مواجه هستیم. رشد فکرى هر جامعه‌اى اقتضا مى‌کند که انسان در هر مرحله‌اى که واقع است همان مرحله را توجه به آن داشته باشد و افراد هم و گروه‌ها هم در هر حالى که هستند و هر گروهى که هستند، همان وضعى که در آن گروه هست به آن توجه داشته باشند. فکر کردن به آن چیزى که در گذشته است و گذشته است و آن چیزى که بعدها خواهد آمد، از جهتى خوب است و از جهتى انسان را از این مقصدى که دارد باز مى‌دارد. ما اگر الان همه توجهمان را منصرف کنیم به اینکه ما چه کردیم و چه کردیم پیروز شدیم و همه توجهمان را به آتیه دور منعطف کنیم، از آن چیزى که الان وقتش است، اذهان‌مان منصرف مى‌شود، چنانکه گروه‌هاى مختلفى که هستند و هر گروهى براى یک کارى هستند، اگر چنانچه توجه کنند به کارهاى گروه‌هاى دیگر، از کارى که خودشان دارند، منحرف مى‌شوند. ما الان چیزى که بالفعل محل حاجتمان است این را باید به آن توجه کنیم، نه به آتیه خیلى فکر کنیم و نه به گذشته، گذشته الحمدلله تا حالا خوب گذشته است و امیدوارم که آتیه هم انشاء الله خوب بشود لکن شرط اینکه آتیه خوب بشود این است که حال خوب بشود یعنى هر قدمى که بر مى‌داریم همان قدم را ببینیم چطور باید برداریم و کجا باید بگذاریم. الان ما مبتلا به قانون اساسى هستیم و خبرگان این قانون اساسى، آنهائى که باید این قانون اساسى را تصویب کنند، هر کس هر نظرى در قانون اساسى دارد، الان باید این نظر را بدهد و ننشیند تا اینکه دیگران نظر بدهند براى او هم شما بانوان محترم و هم سایر طبقات، چه از طبقات روحانى باشند یا از طبقات دیگر، نباید مهلت بدهند به دیگران که آنها نظر بدهند و ما بنشینیم صبر بکنیم ببینیم چه خواهد شد. تکلیف فعلى ما این است که نظرهایى که داریم در قانون اساسى آنها را بنویسیم و به آن محلى که باید داد که مجلس سناست بدهیم و در مطبوعات هم اگر خواستیم، بنویسیم و آن چیزى که مهمتر از این است، این است که آن اشخاصى که مى‌خواهیم براى نظر کردن به قانون اساسى و تشخیص دادن اینکه این قانون موافق با اسلام است، موافق با صلاح ملت است، آن اشخاص را باید در نظر بگیریم و انتخاب کنیم که مبادا یک وقت اشخاصى که بر خلاف مسیر این نهضت هستند، اعتقاد به این نهضت