این یک واقعیتى است که در آیه هست الذین آمنوا یقاتلون فى سبیل الله و الذین کفروا یقاتلون فى سبیل الطاغوت . این آیه محک است براى اینکه ما خودمان را بشناسیم. هر کسى مى‌داند که خودش چه مى‌کند، مى‌داند که چه مقصدى دارد، در کارهائى که انجام مى‌دهد روى چه مقصدى انجام مى‌دهد. اگر چنانچه مقصد، مقصد طاغوتى است، عمل، عمل طاغوتى مى‌شود و اگر مقصد، مقصد الهى است، عمل، عمل الهى مى‌شود. و راه فهم هم خود آدم است. خود ما هم مى‌دانیم، مى‌فهمیم کارهائى که انجام مى‌دهیم، چه قتال باشد و چه کارهاى دیگر، این آیا کارهاى ماروى مقصد طاغوتى انجام مى‌گیرد؟ بر ضد مصالح مملکت، بر ضد مصالح اسلام یا بر مسیر اسلام و بر مسیر ملت است. اگر بر مسیر اسلام، بر مسیر ملت اسلامى شد این کسى که عمل مى‌کند، عملش الهى است و فى سبیل الله است و اگر خداى نخواسته بر خلاف مسیر ملت و ملت اسلامى و بر خلاف مسیر اسلام شد باید بفهمد که این مسیر، مسیر طاغوت است و عمل، عمل طاغوتى، حالا چه قتال باشد وجه کارهاى دیگر فرقى نمى‌کند. شماها که در مخابرات هستید و به منزله اعصاب یک ارتش هستید خودتان باید بفهمید در یک همچو کار مهمى که وارد هستید، آیا مقصد، مقصد خداى نخواسته طاغوتى است یا مقصد، مقصد الهى است و آیا در این مخابرات هیچ خداى نخواسته خیانتى، کارشکنى مى‌شود یا نه، همه‌اش بر وفق مصالح کشورتان، مصالح اسلام عمل مى‌کنید. در همین مخابرات هم مى‌تواند انسان خودش را تشخیص بدهد که از اولیاء شیطان است یا از اولیاء خداست. ما خودمان مى‌توانیم اعمال خودمان را تشخیص بدهیم قبل از اینکه این نامه اعمال ما براى پیشگاه خدا و قبل از آن براى پیشگاه امام زمان سلام الله علیه برسد خودمان باید نظر کنیم به این نامه اعمالمان یعنى صفحه قلبمان که همه چیز درش نقش مى‌شود که همان صورت نامه اعمال است. خودمان بفهمیم چه کاره هستیم. آیا ما در این کارى که به ما محول است، با صداقت، صمیمیت، براى صلاح ملت، براى صلاح اسلام کار مى‌کنیم؟ چه من که یک طلبه هستم و کارهاى طلبگى مى‌کنم و شما که در مخابرات هستید و کارهاى مخابراتى مى‌کنید، یا آنهائى که در میدان جنگ هستند همه باید خودمان تشخیص بدهیم چه مى‌کنیم.