صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٠٨

- روسفید که هست - روسفید در مى‌آید از آب.

ما باید حیثیت اسلام و روحانیت را حفظ کنیم

بنابراین ما وظیفه داریم الان یعنى وظیفه الهى، شرعى، وجدانى و انصافى بر این داریم که ما باید از خودمان شروع بکنیم و از خودمان که شروع کردیم به آن چیزهائى که مربوط به ما هست، به آن دستگاه‌هائى که مربوط به ما هست به آنها هم سرایت بدهیم و در نظرمان این باشد که تربیت کنیم جامعه‌اى که ٢٥٠٠ سال در آن ظلم و ظلمات به سر برده و ٥٠ و چند سال به این ظلمات وحشتناک و جوان‌هاى ما را همچنان منقلب کرده بودند که نسبت به شما یک نحوه دیگر فکر مى‌کردند، چنانچه شما هم نسبت به آنها یک طور دیگر فکر مى‌کردید و هر دو فکر، فکرهاى وارداتى تبلیغاتى بود، هم آنطورى که دانشگاه درباره شماها فکر مى‌کرد یک مشت آخوند که همین حرف ها و هم این طورى که شما نسبت به دانشگاه که همچو به طور مطلق یک دسته فکلى نمى‌دانم کذا این هر دو تبلیغات بود که جدا کنند طبقه جوانى که بعدها باید مقدرات یک مملکت را در دست بگیرد از شما جدا کنند. اصلا برنامه این است که شما را از طبقه فعال جوان جدا بکنند یعنى طبقه‌اى که روشن هستند و مرجع امور خواهند شد و شما را هم از آنها و آنها را هم از شما و دو قوه‌اى که دو قوه مفکره یک ملت هست، اینها را مقابل هم قرار بدهند تا کارهایشان همه خنثى بشود، نه دانشگاهى بتواند کار خودش را انجام بدهد کار صحیح و نه شما بتوانید کار صحیح. شما را در مقابل هم قرار بدهند و خودشان هر کارى مى‌خواهند بکنند و ما راجع به آن قضایاى آنها بى تفاوت باشیم خودمان تو سر هم بزنیم. این یک برنامه اى بوده است که اینها داشته‌اند و علاوه بر هزار جور برنامه‌اى که داشتند و دیگر من نمى‌توانم حالا عرض بکنم، حالا آن مقدارى که من در این مجلس مقتضى است و حالا هم خدمت آقایان رسیدم همین مقدار است که ماها باید حفظ کنیم این حیثیت روحانیت و حیثیت اسلام را و به همه رفقایتان باید بگوئید که مسؤولیت زیاد است امروز غیر سابق است امروز خیلى وقت حساس است امروز خیلى وقت حساس خطرناکى است براى همه ما. حالا من امیدوارم که انشاءالله چه بشود. مسائلى هم که آقا گفتند صحیح است لکن باید تنبه داد. آن غرض ندارد اما اشتباه دارد. به او هم گفتند زیاد هم به او گفته‌اند که اشتباه کردى و تنبه البته لازم دارد که یک همچو اشتباهاتى نشود و من ممکن است که امروز صحبت اگر عصر در چیز کردند بگویم که وضع، وضع روحانیت چه است و باید چه کرد و آنهائى که مى‌خواهند روحانیت را یک لطمه‌اى وارد کنند چه کاره‌اند آنها. این ممکن است که من انشاءالله امروز عصرى که در مدرسه فیضیه اجتماع هست یک صحبت‌هائى که به صلاح اسلام و مسلمین است عرض بکنم انشاءالله خداوند همه شما را حفظ کند و موفق و موید باشید.

والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته