من این عید بزرگ اسلامى را به همه ملت بزرگ اسلام تبریک عرض مى‌کنم و امیدوارم که عیدها برملت هاى اسلامى مبارک و سعید باشد و از شما آقایان تشکر مى‌کنم که تشریف آوردید تا از نزدیک ما با شما مطالبمان را در میان بگذاریم. عید مسلمین وقتى سعید و مبارک هست که مسلمین خودشان استقلالشان را و مجدشان را، آن مجدى که در صدر اسلام براى مسلمین بود به دست بیاورند. مادامى که مسلمین در این حال هستند، در حال تفرق و تشتت، و در حالى که همه چیزشان پیوسته به غیر است، هیچ روزى براى آنها مبارک نیست. مبارک آن روزى است که دست اجانب از ممالک ما، از ممالک اسلامى کوتاه شود و مسلمین روى پاى خودشان بایستند و امور مملکتشان را خودشان به دست بیاورند.

من نمى‌دانم که این مشکلاتى که هم دولت‌هاى اسلامى و هم ملت‌هاى اسلامى به آن توجه دارند، چه وقت باید حل بشود. یک مشکل، مشکل بین ملت‌ها و دولت‌هاى آنها. از مشکلات بزرگى که مسلمین به آن گرفتار هستند مشکلى است که بین ملت‌ها و دولت‌هاست، هر دولتى با ملت خودش. و مشکل دیگر اشکالى است که بین دولت‌هاى اسلام است، بعضى‌ها با بعضى. مشکل دولت‌ها و ملت‌ها این است که دولت‌ها باز خودشان را نشناختند و ملت خودشان را نشناختند، اینها باز گمان مى‌کنند که باید فرمانفرمائى کنند و ملت باید کورکورانه اطاعت. مادامى که این مشکل هست که دولت‌ها مى‌خواهند فرمانفرمائى کنند و براى خاطر این فرمانفرمائى سرکوبى کنند ملتهاى خودشان را، این مشکل نخواهد رفع شد و اگر این مشکل رفع نشود، مشکل‌هاى اساسى ما که گرفتارى ماست به دست ابرقدرت‌ها، حل نخواهد شد و مادامى که دولت‌ها باز تکالیف خودشان را ندانند، مشکل را مى‌دانند، مى‌دانند که این اختلافاتى که بین خودشان هست موجب گرفتارى‌ها و نابسامانى‌هاى ممالکشان هست، لکن به واسطه بعضى از مسائل یا اغراض یا خیانت بعضى از جناح‌ها این مشکل را حل نمى‌کنند، تا کى ما باید گرفتار این مشکلات باشیم و وابسته به غرب و شرق؟ کى مى‌خواهیم، کى دولت‌هاى اسلامى مى‌خواهند بیدار بشوند؟ و کى دولت‌هاى اسلامى با ملت‌هاى خودشان آنطور که در صدر اسلام بین دولت‌هاى اسلامى و اسلام و ممالک خودشان و کشور خودشان و ملت خودشان بوده است، تا کى ما