من از شما برادرها و جوان‌هاى برومند که امروز عضو قواى انتظامى اسلام شده‌اید، تشکر مى‌کنم و امیدوارم این خدمت‌هائى که مى‌کنید مورد نظر خداى تبارک و تعالى باشد و در ساختن ایران به طورى که دلخواه اسلام است موفق باشید. اگر در دوره طاغوتى کارى مى‌کردید ضررش به اسلام نبود براى اینکه در دوره طاغوت عمل مى‌شد، اما امروز که در رژیم اسلامى هستیم و شما هم قواى اسلامى هستید، کلانترى اسلامى هستید، اگر خداى نخواسته یک لغزش براى ما و براى شما پیدا بشود به حساب جمهورى اسلامى ثبت مى‌شود و آنها که با این نهضت مخالفند دنبال این هستند که از ما و از شما و از جوان‌هاى ما یک لغزشى ببینند، لغزش را پاى جمهورى اسلامى حساب مى‌کنند و با هیاهو و بوق و کرنا راجع به جمهورى اسلامى کارشکنى مى‌کنند. با پیاده شدن اسلام یک حالت اطمینان براى ملت و کشور پیدا مى‌شود بنابراین وظیفه ما امروز بسیار سنگین است. وظیفه این است که همه با هم متحد و متفق بدون تحمیل بر ملت و حکفرمائى و بدون کارشکنى باید با هم برادروار این راهى را که تا اینجا آمده‌ایم انشاءالله به آخر برسانیم. من به شما برادرها مژده مى‌دهم که اگر چنانچه برسیم به آنجائى که محتواى اسلام در همه جاى این مملکت پیاده بشود یک حالت اطمینان براى ملت و کشور حاصل مى‌شود که سرآمد همه خوبى‌هاست. انسان اگر چنانچه همه خوشى‌ها را داشته باشد لکن حال اطمینان نداشته باشد و متزلزل باشد، تمام آن خوشى‌ها تلخ مى‌شود. شما فرض کنید که در یک کشتى نشسته‌اید و همه اسباب خوشى براى شما مهیاست، یک وقت کشتى متزلزل بشود و احتمال غرق باشد دیگر هیچ خوشى براى شما ندارد همه‌اش تلخ مى‌شود. یک مملکت اگر چنانچه متزلزل باشد، باز خوف این باشد که ما گرفتار آمریکا بشویم، خوف این باشد که ما گرفتار سایر ابرقدرت‌ها بشویم، طمأنینه نباشد، استقلال روحى نباشد، پاى خود قیام نکنیم، این خوشى‌ها دیگر لذتى ندارد و اگر چنانچه ما مطمئن باشیم که مستقل هستیم و آقابالاسر نداریم و خوف اینکه آنها به ما هجوم کنند یا کارشکنى در کارهائى بکنند نداشته باشیم، این طمأنینه روحى بهترین چیزى است که براى انسان هست.