عتبه بوسى مولا على ابن موسى (ع) از آرزوهاى من است. کراراً هم از خراسان اظهار لطف کردند آقایان و دعوت کردند و من اگر فرصتى پیدا بکنم، آرزو دارم که بیایم خدمت ایشان و خدمت همه ملت خودم خراسان، لکن شما مى‌دانید که الان من گرفتارى‌هائى دارم و در یک اجتماعات بزرگى هم براى من میسور نیست که رفت و آمد کنم، از این جهت عجالتاً، موقتاً معذور هستم و امیدوارم که دعا بفرمائید من موفق بشوم به یک همچو توفیق بزرگ.

اسلام یک خار بزرگى شده است در چشم اشخاصى که از اول نمى‌توانستند اسلام را ببینند، منتها قبل از انقلاب از باب اینکه دولت طاغوت بود، قلم‌ها و قدم‌ها و گفتارها به اسلام خیلى توجه نداشت، حالا که دولت طاغوت منقرض شد و تا آخر برگشت ندارد و رژیم جمهورى اسلامى شد، اینهائى که اسلام مثل استخوانى در گلوى آنهاست در صدد برآمدند که نگذارند این حقیقت تحقق پیدا بکند. تمام این اختلافاتى که مى‌بینید با شماها دارند، با کمیته‌ها دارند، با دادگاه‌هاى انقلاب دارند، با روحانیون دارند و با پاسدارها دارند، اساسش اختلاف با اسلام است. آنهائى که نمى‌توانند بشنوند اسم اسلام را، حالا مى بینند که اسلام پیش آمده است و انشاءالله با مختواى خودش تحقق پیدا مى‌کند، آنها را خوف بر داشته است که اگر این حقیقت تحقق پیدا کند، شیاطین طرد خواهند شد. از این جهت با تمام قوائى که دارند، با اسماء مختلف، با اسم اسلام، با اسم خدمتگزارى به مردم، با اسم فدائى خلق، با اسم‌هاى مختلف، اینها به میدان آمدند، یعنى به میدان خدا آمده‌اند و اینها نمى‌فهمند به اینکه اگر همه اینها مجتمع بشوند و براى ملت خدمت بکنند، زود این ملت و این کشور به نتیجه که خواهد مى‌رسد، و اگر همه اینها مخالفت بکنند مخالفت شان به جائى نمى‌رسد، لکن مشکلاتى ایجاد مى‌کند. اگر در کردستان این مشکلات را ایجاد نکرده بودند، حالا مثل سایر جاها آرام بود و توانستند مسلمین که در آنجا هستند، دولت و ملت، آنجا را آباد کنند لکن آنها که نمى‌خواهند این آرامش پیدا بشود و حقیقت مطلب این است که اسلام را نمى‌خواهند، در آنجا به یک طورى فتنه‌گرى مى‌کنند و در هر مرکزى با یک اسمى. همان‌ها باز اسلام را نمى‌خواهند، بعضى‌شان هم اگر اسلام را بخواهند یک اسلام وارونه مى‌خواهند. آن اسلامى که اسلام پیغمبر اکرم است و آن اسلامى که به وحى الهى آمده‌