من اگر در این موقع حساس، مقامات دیگر تقاضاى ملاقات کرده بودند براى این موضوع نمى‌پذیرفتم لکن مقام روحانیت ملت مسیح و پاپ اعظم احترامى دارند که ما پذیرفتیم و اتفاقا خوشحال هم شدم از اینکه ایشان پیام فرستاده‌اند تا من مطلبى که باید به ایشان تذکر بدهم، تذکر بدهم. من و ملت ما، بلکه ملت‌هاى مستضعف جهان اعم از مسلمین و نصارى و غیر آنها، یک نقطه ابهام پیش ماست که من میل دارم این نقطه ابهام را تذکر بدهم. گوش ٣٥ میلیون جمعیت ایران که ٥٠ سال است در زیر یوغ استعمار و فشار خصوص آمریکا و اخیراً فشار خصوص آقاى کارتر هستند و گوش میلیون‌ها جمعیت مستضعف، انتظار نوازشى از مقام روحانیت پاپ داشت نوازش پدرانه‌اى که لااقل استفسار از حال این مستضعفین باشد و نسبت به مستکبرینى که به اینها ظلم شده است و در زیر فشار ظلم بودند، هشیارى داده شده باشد، میانجیگرى شده باشد بین ملت‌هاى مستضعف و آن ابرقدرت‌ها که خودشان را مسیحى معرفى مى‌کنند. و گوش، همچو نداى روحانیى را نشنیده است تا حالا. چه شده است که ما ٥٠ سال کشته دادیم، کشته‌هاى دستجمعى، در حبس بودیم، حبس‌هاى غیر انسانى که بهترین افراد این ملت را در آنجا شکنجه‌هاى غیر انسانى مى‌دادند و یک میانجیگرى در کار نبود و آقاى پاپ اعظم به فکر این نیفتادند که از این ملت مستضعف پشتیبانى کنند یا لااقل میانجیگرى کنند که ایشان دست از سر این مستضعفین بردارند. چه شد که امروز که ملت ما، جوان‌هاى ما که سال‌هاى طولانى تحت فشار و تحت رنج بودند، رفته‌اند و این چند نفرى که در آن لانه جاسوسى بسر مى‌بردند و عامل توطئه و جاسوسى بر ضد ملت ما بودند بلکه بر ضد منطقه و قرائن و شواهد بر این امر زیاد است و بزرگتر شاهد اینکه تمام پرونده‌ها و چیزهائى که در آنجا بوده است تا توانستند آنها را بدل به یک پودرى کردند که قابل استفاده دیگر نیست. اگر اینها یک مسائل سفارتى بوده است احتیاج به این کار نبود، اگر یک مسائلى بود که مربوط به توطئه‌هایى که بر ضد ملت ماست نبود، این محتاج به این عمل نبود. حالا که این توطئه به ملت ما ثابت شده است و این عملى که این جوان‌هاى ما انجام داده‌اند، تمام ملت، تمام قشرهاى ملت، الا بعضى منحرفین، در اینجا و در سایر ممالک دیگر از آن پشتیبانى کردند و این خواست تمام ملت ما بوده است، نه یک خواست از روى هواى نفسانى، بلکه یک خواست انسانى