این را من گاهى با اشخاصى که از خارج آمدند گفتم که مشکل دولت‌ها یکى مشکله بین خودشان و ملت‌هایشان است. یک اشکال، اشکالى است که بین ملت‌ها و دولت‌هاست که دولت‌ها خودشان را فرمانفرما و ولى امر و همه چیز مى‌دانند و براى ملت هیچ قائل نیستند از این جهت از پشتیبانى ملت محرومند. ما آن چیزى را که مشهودمان بود همین خود ایران بود که در ایران مادامى که حکومت خودش را مسلط بر مردم، فرمانفرماى مردم مى‌دانست و شاهنشاه مى‌دانست و آریامهر مى‌دانست، ملت همراه او نبود. اگر ملت همراه او بود ممکن نبود که از اینجا جاى دیگر برود. این تحول پیدا کرد به یک حکومت دیگرى که این حکومت دیگر البته محتوایش تا حالا باز اسلامى نیست اما یک نسیمى از اسلام آمده، یک نسیمى آمده است همین مقدار که یک نسیمى آمده است دولت‌ها خودشان را فرمانفرما دیگر نمى‌دانند، همچو نیست که بفرستند و بگیرند و بزنند و حبس کنند، هیچ چنین چیزى نیست، وقتى که آنها فرمانفرما نداشتند، ملت پشتیبانشان است. شما مى‌بینید که الان هر اشکالى که براى دولت پیدا بشود ملت خودش پیشقدم است براى رفع آن. اگر این دولت‌ها از آن بیمارى که عرض کردم بیرون بیانید و حل این مشکل‌ها را بکنند، حالا من راجع به این دولت‌هاى اسلامى مى‌گویم این را، آن دولت‌هاى خارجى سر جاى خودشان، من براى این دولت‌هاى اسلامى مى‌گویم که این دولت‌هاى اسلامى این مشکله را رفع بکنند، این مشکل کلیدش دست خودشان است، عبرت بگیرند از ایران و وضع این دو حال که زمان محمدرضا و این زمان. آن روز اگر یک مشکلى براى دولت پیدا مى‌شد ملت اگر این مشکل را اضافه نمى‌کرد رفع هم نمى‌کرد، اگر مى‌توانست، اضافه‌اش هم مى‌کرد. امروز همین ملت اگر براى دولت یک پیشامدى بکند ملت خودش پیشقدم است. مى‌بینیم که همان بیمارى که محمدرضا به آن مبتلا بود و به طور زیادتر کارتر بر آن مبتلاست، آنها هم مبتلا هستند، آنها هم خودشان را مى‌بینند و یک دسته‌اى که اقلیتى هستند و به آنها چسبیده‌اند براى منافعشان، ملت خودشان را نمى‌بینند، اصلاً توجه ندارند که ملت هم یک چیزى است. و لهذا برخلاف موازین اسلامى، برخلاف موازین عدل و انصاف هر چه ظلم مى‌توانند بکنند به این مستضعفین بکنند جمع مى‌کنند و مى‌دهند به آن عده‌اى که دوروبرشان جمع است. اگر مشکلى برایشان پیدا بشود، ابدا ملت با آنها همراه نیستند، پشت مى‌کنند ملت به آنها. اگر این مشکله را حکومت‌ها رفع بکنند، حالشان خوب مى‌شود. و اگر مشکله بین خودشان هم رفع بکنند که با هم اینقدر اختلافات نداشته باشند، از تحت یوغ این ابرقدرت‌ها در مى‌آیند. مادامى که ما با هم اختلاف داریم، این قدرت‌هاى بزرگ استفاده از ما مى‌کنند. مسلمین اگر با هم مجتمع بشوند، حکومت‌ها با هم تفاهم کنند ملت‌ها تفاهم خواهند کرد، ملت‌ها مخالف نیستند با هم، حکومت‌ها نمى‌گذارند که ملت‌ها با هم تفاهم کنند. اگر این مشکله حکومت برداشته بشود از ممالک اسلامى، هیچ قدرتى بالاتر از قدرت اسلام نیست و مسلمین براى اینکه بیش از یک میلیارد جمعیت دارند با خزائن فراوان.