در همان محل محاکمه شود. آقاى کارتر در این مورد لج کرده، معلوم مى‌شود ایشان یک آدم لجوجى هست یا اینکه نمى‌خواهد واقعیت مسائل را ادراک کند. مملکت خودش و مملکت دیگران و مملکت‌هاى عالم را به آتش مى‌کشد که یک نفر آدم را آنجا چون رفیق و دوست سابقش بوده و جیبش را پر کرده، حالا دلش نمى‌خواهد او بیاید اینجا و محاکمه شود و مبادا معلوم شود که جیب آقاى کارتر هم پر شده است و ما از او مطالبه کنیم، این یک مسأله‌اى نیست که نتواند اگر بخواهد روى قواعد عمل کند، مى‌تواند و کسى جلوى او را نمى‌گیرد، حتى همه مملکت خودش هم از او تشکر مى‌کنند که آن بساط را به هم زده و اگر چنانچه شاه را پس ندهند، هر چه مى‌خواهد پیش آید ما پافشارى مى‌کنیم و از هیچ چیز نمى‌ترسیم. شیخ الرئیس ولو این کلمه را گفته لکن ما نمى‌ترسیم از این اسلحه‌اى که دست بى عقل است، ما نمى‌ترسیم براى اینکه ما نمى‌خواهیم به این عالم خیلى عشق داشته باشیم براى اینکه این عالم چیزى ندارد. اینجا جز گرسنگى خوردن، ظلم کشیدن، تو سرى خوردن از قدرت‌هاى بزرگ چیزى براى ملت ما نمانده است که بترسیم یا ملت ما بترسند، ما تا همه جا حاضریم براى این امر.