ملت ما باید بدانند که یک نعمتى خداى تبارک و تعالى به او اعطا کرد که همه دنیا الان نظر دارند و با اعجاب به آن نگاه مى‌کنند. خداى تبارک و تعالى یک نظر عنایتى به این ملت فرمود که این سد بزرگ شیطانى را که همه قدرت‌ها با او موافق بودند شکسته شد و شکستند و ملت ما با قدرت ایمان این سد را شکستند و کسانى که آنها را غارت مى‌کردند و همه اموالشان را به غارت مى‌بردند و خرابى کردند و بدتر از آن نیروهاى انسانى را نمى‌گذاشتند رشد بکنند، اینها رفتند، حالا ملت فکر نمى‌کند که دزدها رفتند و چپاولگرها بیرون رفتند. الان یک چیزى است که مال خودتان است مثل اینکه هر کسى موظف است به حسب وجدان خودش که عائله خودش را خدمت به او بکند و اداره بکند، الان به حسب وجدان، ما همه موظفیم که یک مملکتى که از حلقوم دیگران بیرون آوردیم و مال خودمان شده است، خودمان خدمت به آن بکنیم، نرویم کنار بنشینیم بگوئیم که شما از چنگال دیگران بیرون آوردید، خودتان درستش بکنید، نمى‌شود. این دیگر همچو چیزى است. شماها بیرون آوردید، ملت بیرون آورده. همین ملتى که یک همچو نهضتى کرد و یک همچو پیروزى برایش حاصل شد، باید این مملکت را خود ملت اداره بکند، هر کس به هر اندازه‌اى که مى‌تواند، البته یک قشر نمى‌تواند، دو قشر نمى‌تواند، روحاینت نمى‌تواند، دولت نمى‌تواند - عرض مى‌کنم که - کارگر تنها نمى‌تواند، صنعتگر تنها نمى‌تواند، لکن هر کدام یک گوشه آن را باید بگیرند. هر کس در هر کارى که مشغول است، آن کار را خوب انجام بدهد.

اینهمه خرابى‌ها که هست و اینهمه گرفتارى‌هائى که هست الان براى ملت شما که مع‌الاسف گنج‌ها زیر پایشان بود و خودشان گرسنگى مى‌خوردند، ذخیره‌ها زیر پایشان بود خودشان نشسته بودند گرسنگى مى‌خوردند و اینطور برنامه بود، حالا که این مملکت مال خودتان شده است، حالا باید کوشش بکنید، خصوصاً در امر زراعت باید کوشش بکنند، سستى به خرج ندهند، اگر بخواهند سستى به خرج بدهند در امر کشت و زرع و اینها، باز ما این پیوستگى که به آمریکا و سایر جاها داشتیم، این پیوستگى را باز هم باید ادامه بدهیم. وقتى یک مملکتى مال خودتان شد، یک مملکتى که قابل است، یک مملکتى است که همه چیزش خوب است، غنى است مملکت ما، منتها دست خائن‌ها افتاده بود، حالا که دست خودتان افتاده، کشاورزى این مملکت که باید علاوه بر اینکه اداره خود مملکت را بکند، صادرات هم داشته باشد، نباید به یک روزى بیفتد که باز دست ما طرف آمریکا دراز باشد به اینکه گندم بده، جو بده - نمى‌دانم - چه بده و اگر یک روز نخواهند بدهند، ما گرسنه بمانیم. باید خود کفا بشویم، ما باید بیدار بشویم، باید خدمت کنیم به این مملکت. خدمت به این است که کشاورزها در زمین‌هایى که دستشان است زرع بکنند، کشت بکنند، آبیارى بکنند و همت به خرج بدهند و این معنى را هم باید تذکر بدهم که غصب نباید بکنند مال مردم را. اینکه بعضى‌ها گفتند که نخیر هر کس هر چه دستش آمد بکارد، خیر، باید زمین‌ها روى موازین شرعى روى موازین الهى، مالکینى که دارد، آنها کشت و زرع بکنند و کسانى که متکفل کشت و زرع هستند، روى موازین کشت و زرع بکنند، مسامحه نکنند در این مطلب تا