من امیدوارم که این جوان‌هاى برومند ما بتوانند آن خدمت شایسته‌اى که باید، به اسلام و کشور خودشان هست بکنند. و من امیدوارم که با نیروى اسلامى وزیر پناه اسلام بتوانیم به مشکلاتى که هست غلبه کنیم. عشایر ایران در زمان سابق یکى از پشتیبان‌هاى کشور بودند که به واسطه سلطه این رژیم و دستیارى اجانب اینها را یکى بعد از دیگرى تضعیف کردند. این عشایر بودند که مى‌توانستند در مقابل اینکه دیگران بخواهند تجاوز کنند به کشور خودشان، جلوگیر باشند، لکن پدر این محمد رضا، رضاخان که آمد، دستور این را ظاهراً داشت که این عشایر را تضعیف کند. البته بعضى از خان‌هایى که در آن وقت بودند تعدیات داشتند، لکن رضا خان از این باب تضعیف کرد آنها را بلکه شاید دستوراتى داشت که نباشند این کسانى که مى‌توانند از کشور خودشان دفاع کنند و نمى‌گذارند به دیگران تجاوز کنند، یک دستور هم این بوده است که عشایر را از بین ببرند. آنها همه قدرت‌هائى که احتمال مى دادند که در مقابل اجانب ایستادگى کنند، شکستند، قدرت روحانیت را شکستند، قدرت عشایر را شکستند و هر جائى که مى‌شد، مى‌توانستند، اینها را از بین بردند، اینها را از بین بردند و کوچ دادند.

از این جهت یک خیانتى به ایران کردند و حالا که دست اینها کوتاه شده است باید عشایر ایران به وظائف ملى خودشان عمل کنند. و طورى نکنند که گفته بشود که حالا که رژیم رفته است اینها به جان مردم افتادند. باید این جهت خیلى مراعات بشود که همه جهات اسلامى باشد.

کوشش در خودکفائى کشاورزى گامى به سوى رهائى از سلطه ابرقدرت‌ها

یک کشورى که الان مال خودتان شده است، این است که زراعت، الان یک زراعت است. فصل زراعت پائیزى است،این زراعت را کوشش کنید که به طور شایسته انجام دهند. ما اگر چنانچه زراعت خودمان، کشاورزى خودمان نتواند کفاف براى خودمان باشد، دستمان دراز باشد پیش امریکا و امثال امریکا براى ارزاقمان، وابسته خواهیم بود، نمى‌توانیم کارى انجام بدهیم، آنوقت در جهات سیاسى هم باید وابسته بشویم. باید شماهائى که، مردمى که مسوول کشاورزى بودند، باز هم مشغول باشند و کسانى که پیشتر به واسطه مشکلاتى که برایشان ایجاد شده بود نمى‌توانستند عمل بکنند، حالا