صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٨١

مى‌ترسند اینها که اگر یک وقت بگویند که ما خودمان هم یک چیزى هستیم، خوف دارند بگویند که ما آدم هستیم. از مسائلى که مبتلا ما به آن هستیم آدم عبارت از این است که چند تا کلمه مثلاً فرنگى یاد بگیرد و دو سه دفعه هم که تو صحبت‌هایش مى‌شود، در هر چه کلمه‌اى یک کلمه فرنگى جایش بگذارد. شما نطق‌ها را ببینید هر کس بیشتر الفاظ فرنگى در کلماتش باشد این بسیار دانشمند است. دانشمندى را به این مى‌دانند که چند تا کلمه فرنگى در کلماتشان باشد. این براى این است که نطق‌ها هم استعمارى است، خود، خودش آدم استعمارى شده است. شما بروید در امریکا آنهائى که صحبت مى‌کنند ببینید یک کلمه فارسى در تمام صحبت‌هایشان، در تمام کتاب‌هایشان اگر پیدا کردید لکن ما کتاب وقتى مى‌نویسیم اسم هم که مى‌گذارند اسمى باشد لغت فرنگى بگذارند، در بینشان تا چند تا اسم فرنگى با حروف لاتین هم جایش نگذارند فایده ندارد براى اینکه هم مشترى بیشتر پیدا مى‌شود هم آن آقا بیشتر معروف مى‌شود به اینکه این آقا خیلى دانشمند است. یک چند تا ایسم بگذارد، دیگر تمام است و هر چه هم مطلبش، هر چه هم مطلبش تهى باشد از مغز با همین‌ها جبران مى‌شود. ما تا خودمان را پیدا نکنیم، لغت خودمان را استعمال نکنیم (نگوئید که لغت عربى هم از ما نیست. لغت عربى از ماست لغت عربى لغت اسلام است. اسلام از همه است. آن که از ما نیست این ایسم‌هایى است که ما را به گرفتارى انداخته) تا - ما - نویسندگان ما از این دام بیرون نروند، گویندگان ما از این دام بیرون نرود، کتاب‌هاى ما تطهیر نشود، خیابان‌هاى ما اسمائش تغییر نکند و اجناس ما را اسم کذایى روى آن نگذارند (دواها را خودشان درست مى‌کنند و اسم فرنگى روى آن مى‌گذارند) تا ما خودمان را پیدا نکنیم و مغزهایمان عوض نشود نمى‌توانیم مستقل بشویم، در هیچ چیز نمى‌توانیم مستقل بشویم. باید ما از حالا بنا بر این بگذاریم که خودمان آدم باشیم، با لغت خودمان حرف بزنیم و با علم خودمان، من نمى‌گویم که علم را از خارج یاد نگیریم، خوب - ما - عقب نگه داشتند ما را، آنها الان خیلى از ما جلو هستند ما را عقب نگه داشتند لکن من مى‌گویم که از آنها خوب‌هایش را یاد بگیرید بدهایش را الغا کنید، اینها بدها را به ما تعلیم مى‌دهند خوب‌ها را نمى‌دهند. آقا مصیبت ما داریم. جوان‌هاى ما که در آنجا مى‌روند، جوان‌ها را درس، درس استعمارى مى‌دهند طبشان هم استعمارى است نمى‌گذارند اینها ترقى بکنند. ما باید از آنها اگر چنانچه چیز خوبى دارند بگیریم، مخالف نیستیم با این لکن به فکر این باشیم که خودمان درست بکنیم به فکر این باشیم که خودمان داشته باشیم. خوب بعضى ممالک بودند که اینها هم از غیر مى‌گرفتند لکن بعد از آن کم‌کم خودشان بهتر از دیگران شدند. ژاپن اینطور بود، هندوستان اینطور بود خوب ما هم باید درست کنیم و آن قدم این است که ما بفهمیم که خودمان هم مى‌توانیم، هم هستیم یک چیزى. و من امیدوارم که آنطورى که خداى تبارک و تعالى مقرر فرموده است و آنطورى که اسلام را به ما عرضه داشتند بتوانیم ملت مستضعفى که آنها را در طول یا دو هزار و پانصد سال یا لااقل در این پنجاه سالى که ما شاهد آن بودیم ما را عقب نگه داشتند انشاءالله بتوانیم اسلام تحقق پیدا کند و ما خودمان براى خودمان باشیم و منافع مملکتمان براى خودمان باشد.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته‌