نیستند، آنهائى که تحت فرمان‌هاى آسمانى تربیت نشده‌اند، آنها غیر از خودشان هیچ نمى‌بینند و تمام منافع را براى خودشان مى‌خواهند آقاى کارتر هم از آن اشخاصى است که تربیت آسمانى ندارد. اگر چنانچه شنیده باشید، این چند روز، یک دفعه رفته است کلیسا و دعا کرده که این افراد خارج بشوند، شما بدانید که این دعاى او هم مثل دعاهاى محمدرضاست که مشهد مى‌رفت و دعاکرد. اینها همان مثلى است که یکى از حکماى ما عبید زاکان گفته است که مژدگانى که گربه عابد شده است، همین است مساله. بنابراین هیچ احتمال این معنا که ایشان براى خاطر محمدرضا یک کارى را بکند و انسان دوستى وادار کرده باشد که آن کار را بکند، ما همچو احتمالى را نمى‌دهیم. حالا این امر محول به خود این آدم است که ببینیم چطور تشخیص مى‌دهد، آیا تشخیص مى‌دهد که براى به دست آوردن ریاست جمهورى این است که یک جنگى در دنیا راه بیندازد و مملکت خودش را به خرابى بکشد؟ اینطور تشخیص مى‌دهد تا وارد بشود به جنگ؟ آن هم در جنگ شکست خواهد خورد. احتمال اینکه او در جنگ پیروز بشود نیست در کار و یا تشخیص مى‌دهد که اگر چنانچه روى موازین عقلى و عقلائى رفتار کند که یک مجرمى که به این مملکت پنجاه و چند سال جرم کرده و جوان‌هاى ما را کشته و همه ذخائر ما را برده است و از بین برد و مملکت را به تباهى کشیده، او را تحویل بدهد. وقتى تحویل داد ما هم این اشخاصى را بر فرض اینکه اینها مجرم باشند که مجرم هم هستند، اینها را ما مجرم مى‌دانیم که در اینجا هستند لکن اگر او را تحویل داد و اموال ما را هم تحویل داد، آنوقت ما مضایقه نداریم که اینها را عفوشان کنیم.

سوال: مطبوعات غرب دائما در مورد دیکتاتورى و هرج و مرج در ایران گزارشات دروغین طرح مى‌نمایند، از آنجائى که اولین بار است که شما اروپا را مخاطب قرار مى‌دهید، پاسختان در مورد این اکاذیب چیست؟

جواب: خود شما دارید مى‌گوئید که دروغ دارند مى‌گویند. من متاسفم از اینکه غرب با آن هیاهو که در دنیا راه انداخته است راجع به تمدن، راجع به انسانیت غرب و اینها، آنوقت این دستگاه مخابراتى آنها که حساسترین دستگاه است، اینطور باشد که مطالبى که در ایران اصلاً وقوع پیدا نکرده، آنها در آنجا تبلیغ مى‌کنند و نشر مى‌دهند و اگر یک چیزى اینجا یک طور تحقق پیدا کرده، آنجا عکسش را منتشر مى‌کنند. این چه ممالکى است که مطبوعاتشان اینطور است. این آزادى که این آقایان به این مطبوعات داده‌اند این آزادى سالم است؟ صحیح است؟ مطبوعاتى که لسان یک مملکت است، آبروى یک مملکت به آنها بسته است، اینها بنا بگذارند اینطور اراجیف را بنویسند؟ دروغ‌ها را بنویسند؟ مملکت را بگویند که دیکتاتورى است؟ کجاى مملکت ما دیکتاتورى است؟ بیایند ببینند اشخاص، ببینند کجاى این مملکت