من عید سعید را به همه مسلمین و بر ملت شریف ایران، به شما آقایان تبریک عرض مى‌کنم، عیدى که در آن امامت ثبت شد و پیغمبر اسلام امام را براى امامت امت نصب کرد، چه شخصى را، چه شخصیتى را. شخصیت این مرد بزرگ که امام امت شد، شخصیتى است که در اسلام و قبل از اسلام و بعدها هم کسى مثل او نمى‌تواند سراغ کند. یک موجودى که امور متضاده را در خودش جمع کرده. کسى که جنگجوست اهل عبادت نمى‌شود، کسى که قوه بازو مى‌خواهد داشته باشد اهل زهد نمى‌تواند باشد، کسى که شمشیر مى‌کشد و اشخاصى را که منحرفند درو مى‌کند، این نمى‌تواند که عاطفه و اهل عاطفه آنطور که این شخص داشت، باشد. این شخصیت بزرگ امور متضاده را در خودش جمع کرده، در عین حالى که روزها روزه، و شب به عبادت مشغول و گفته شده است که شبى هزار مرتبه نماز مى‌خواند و در عین حالى که غذاى او آنطورى که در تاریخ ثبت شده است از نان و سرکه و فوقش زیت یا نمک بیرون نبوده است، در عین حال قدرت بدنى، آنطور قدرت است که، آنطورى که در تاریخ است، آن درى را که از خیبر ایشان کنده است و چندین زراع دور انداخته است، چهل نفر نمى‌توانستند بلندش کنند.

در شمشیرزنى، شمشیرهایش آنطور بوده است که با یک ضربه از این طرف که مى‌زده دو نیم مى‌کرده است، از این طرف مى‌زده دو نیم مى‌کرده، در صورتى که آنهایى که ضربه را مى‌خوردند خود آهنى داشتند، زره آهنى داشتند و گاهى هم دو تا زره به تنشان مى‌کردند. آدمى که با نان و سرکه زندگى مى‌کرده و بسیارى از روزها را روزه مى‌گرفته است و افطار را با چند لقمه نان و نمک یا نان و سرکه افطار مى‌کرده است، جمع کرده است مابین آن زهد و این قوت بازو و این جمع بین دوامر متضاد است. آدمى که جنگجوست به آنطور که جنگجویان بزرگ را، دلاوران بزرگ را به هزیمت وا مى‌دارد و مى‌فرماید اگر تمام عرب یک طرف باشند به من هجوم کنند، من پشت نمى‌کنم، این آدم در عطوفت آنطور است که وقتى یک خلخال از پاى یک زن یهودى ربوده‌اند مى‌فرماید که مرگ براى انسان آسان است (قریب به این) آدمى که در عرفان و علم ماوراء طبیعت آنطور است که نهج البلاغه حکایت