یکى از آثار این نهضت اسلامى این است که قشرهاى مختلف با ما ملاقات مى‌کنند و مسائلى که دارند آنها، طرح مى‌کنند و مسائلى هم که ما داریم با آنها در میان مى‌گذاریم. شما که کارمندان شهردارى اهواز هستید و حالا زحمات خودتان را، خدمات خودتان را در آنجا شرح دادید، این موجب تشکر من است و خداى تبارک و تعالى به شما اجر خواهد داد انشاءالله. امروز کشور شما احتیاج به خدمت دارد. شما مطلعید که کشورى براى شما گذاشتند که شهرهایش هم مخروبه بوده است، تهران که مرکز است جنوبش آن است که مى‌بینید و حاشیه‌هایش و این بیچاره‌هاى زاغه نشین و امثال اینها، آن است که گاهى در تلویزیون مى بینید و خودتان مطلعید. بنابراین بوده است که این طبقه ضعیف، طبقه مستضعف، اینها به همین حال عقب ماندگى در هر جا هست باشند و ذخائر آنها به عیاشى یک دسته و به دادن به مفت و رایگان از بین برود. اهواز با آن ذخیره خداداد، خوزستان با آن ثروت هنگفت باید شهرش آنطور باشد، دهاتش بدتر. من یک وقتى که، خیلى سال قبل از آنجا عبور کردم دیدم که این، در با راه آهن مى‌رفتیم نزدیک بعضى از دهات، این بچه‌ها و بزرگ‌ها و اینها هجوم مى‌آوردند طرف آنجائى که ما عبور مى‌کردیم و مع‌الاسف همه به حالى بودند که موجب تأثر بود، در جائى که ثروتشان، ثروت خدا داد در زیر پایشان بود، خودشان آنطور مستمند بودند، مملکتى که ثروتش زیاد بوده است، ذخایر زمینى‌اش الى ماشاءالله بوده است باید باز به حال مخروبه باشد. این تمدن بزرگ، این را به ما، براى ما سوغات آورد که همه چیزهاى ما را دادند به غیر و خود ما را در یک مملکت پرثروت، یک مملکتى که قابل است از براى اینکه صد و پنجاه میلیون جمعیت یا بیشتر در او زندگى مرفه داشته باشند، سى و چند میلیون جمعیت که اکثرشان وضع‌شان وضع صحیح نیست، ثروت‌ها به جیب یک دسته مجتمع شده و به خارج منتقل شده و علاوه بر آن تمام ذخائر ما را دادند به خارجى‌ها و یک ثمن بخسى گرفتند، آن هم صرف مملکت نشد، خوردند و بردند حالا هم که ملاحظه مى‌کنید آن دشمن شماره یک شما را که همه ثروت‌هاى ما را برده است و در بانک‌ها جمع کرده است، امریکا برده است در آنجا دارد لالائى براى او مى‌خواند و دارد از او پذیرائى مى‌کند.