کنیم که گندم بده، دستمان را پیشش دراز کردیم که مستشار بده، این به نظر انسان تلخترین چیزهائى است که در ذائقه انسان باید باشد که پیش دشمنش، پیش آنکه همه چیزش را از بین برده، دست دراز کند که به من ارزاق ما را بده. باید ملت ما این تحول را پیدا کند که عارش بیاید که به آمریکا بگوید گندم به ما بده یا مستشار به ما بده، خودش باید دنبال کار خودش باشد، خودش باید قیام کند و حوائج خودش را برآورد.

همه اقشار ملت قیام کنند براى رسیدن به خودکفائى و رفع حوائج خویشتن

همه باید با هم کمک بکنیم، یعنى ملت، همه قشرهاى ملت باید در صدد این باشند که خود کفا باشند، محتاج نباشند. آنوقت قشر کشاورز، کشاورزیش باید توسعه بدهد و زیاد توسعه بدهد. الحمدلله در این سال توسعه پیدا کرده بود بلکه در جائى دیدم که راجع به قم و اطراف قم بود که چهار مقابل قم و اطراف قم زیاد شده است امسال از سال‌هاى سابق. ما امیدواریم که سال‌هاى بعد زیاد جورى بشود که ما صادر کننده باشیم و آنها محتاج به ما باشند، نه جورى باشد که ما پیش کسانى که به ما آنطور رنج دادند برویم و بگوئیم شما به ما گندم بدهید. بعدش هم باید در همه امور اینطور باشد.

اگر یک مملکتى بخواهد مستقل باشد، اول شرط این است که احتیاج نداشته باشد به غیر اگر احتیاج داشت که نمى‌تواند مستقل باشد، احتیاج خودش یک وابستگى است. اگر یک روزى آن کسى که ما به او محتاج فرض کنید باشیم، یک روزى جلویش را بگیرد، خوب ما باید تسلیمش بشویم. ما باید کارى بکنیم که مستقل بخواهیم بشویم، کارى بکنیم که محتاج نباشیم. این هم به اینکه دانشگاهى بنایش را بر این بگذارد در دانشگاه خودش کارى بکند که آن مقدارى که مملکت خودش محتاج است بتواند آن مقدار را درست بکند. اطبا، عار است براى یک مملکتى که خارج از طب او استفاده کرده، حالا هم هر کس هر چیز مى‌شود از اینجا پا شود و برود به لندن پیش دشمن‌هاى ما، پیش آن که الان دشمن ما را در آنجا دارد حفاظت مى‌کند، آمریکا، پیش آن که دشمن بزرگ ما را دارد حمایت مى‌کند و پشتیبانى از او مى‌کند و توطئه گرى مى‌کند. عار است براى ما که مریض‌هاى ما بروند در یک چنین مملکتى که آنطور هستند. ما باید اطباءمان هم در خود مملکت ما تربیت بشوند هى مایوس نباشند از اینکه ما نمى‌توانیم اینقدر خودشان را نبازند. خوب پیش هم هى مى‌گفتند: خوب نمى‌شود با این قدرت‌ها، نمى‌شود با این قدرت‌ها در افتاد، بیائید بسازیم، بیائید بسازیم لکن شما دیدید وقتى ملت خواست شد. وقتى یک ملتى یک چیزى را مى‌خواهد بشود، خدا همراهش است. همانطورى که آن وقت مى‌گفتند نمى‌شود این قدرت را به هم زد و شما عمل کردید و شد، حالا هم که مى‌گویند ما نمى‌توانیم مثلا خود کفا بشویم راجع به چیزها، خیر مى‌توانیم و باید همت کنیم و بشویم. باید طبیب از خود ما باشد، مهندس از خود ما باشد، همه چیز از خود ما باشد، احتیاج به این نداشته باشیم که ما از خارج وارد کنیم، مغز از خارج وارد کنیم، ما خودمان باید داراى مغز صحیح باشیم. این مغزهائى هم که مى‌گذارند مى‌روند، اینها هم به درد ما نمى‌خورند. خودتان باید حالا از اول بسازیدخودتان را براى