حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩١

در قسمت دوم هم باید گفت تکالیف شرعی بدون حکمت نیست . منظور این‌ نبوده که همدردی و تسلیتی باشد برای خاندان پیغمبر ، به قول روضه خوان‌ها زهرا را خوشحال بکنیم . خیال می‌کنیم هر اندازه ما گریه کنیم تسلی خاطر بیشتری برای حضرت رسول و حضرت زهرا هست . چقدر در این صورت ما حضرت‌ رسول و حضرت زهرا و حضرت امیر را که همیشه آرزوی شهادت می‌کشیدند و فخر خود می‌دانستند کوچک کرده‌ا یم و خیال می‌کنیم هنوز هم بعد از هزار و سیصد و بیست سال در حال جزع و فزع می‌باشند . بلکه مقصود اینست که داستان‌ کربلا به صورت یک مکتب تعلیمی و تربیتی همیشه زنده بماند . در حقیقت‌ جواب سؤال اول اگر درست داده شود جواب سؤال دوم هم معلوم می‌گردد . در " لؤلؤ و مرجان " صفحه ٣ از " کامل الزیارش " نقل می‌کند که حضرت‌ صادق علیه السلام به عبدالله بن حماد بصری فرمود [١] : « بلغنی ان قوما یأتونه - یعنی الحسین علیه السلام - من نواحی الکوفة و ناسا من غیرهم و نساء یندبنه و ذلک فی النصف من شعبان ، فمن بین قارء یقرأ ، و قاص‌ یقص ، و نادب یندب ، و قائل یقول المراثی . فقلت له : نعم ، جعلت‌ فداک قد شهدت بعض ما تصف . فقال : الحمد الله الذی جعل فی الناس من‌ یفد الینا و یمدحنا و یرثی علینا ، و جعل عدونا من یطعن علیهم من قرابتنا أو من غیرهم یهددونهم و یقبحون ما یصنعون » [١] . ایضا در صفحه ٣٨ نقل‌ می‌کند : « ان لقتل الحسین »