« رب نجنی من القوم الظالمین ٠ و لما توجه تلقاء مدین قال عیسی ربی ان‌ یهدینی سواء السبیل »[١] .
این جریان موسی بعد از آن بود که به او اطلاع رسید : « ان الملا یأتمرون‌ بک لیقتلوک فاخرج انی لک من الناصحین »[٢] .
ثالثا خود امام در جواب " ابوهرش ازدی " فرمود : « ان بنی‌امیة قد اخذوا مالی فصبرت ، وشتموا عرضی فصبرت ، و طلبوا دمی فهربت » [٣] .
در جواب " فرزدق " فرمود : « لو لم اعجل لاخذت » [٤] .
شیخ مفید می‌گوید : و لم یتمکن من تمام الحج مخافة ان یقبض علیه بمکة فینفذ به الی یزید بن معاویه [٥] .
" سرمایه سخن " می‌نویسد : عمرو بن سعید بن العاص مأمور بود با عده‌ای‌ که امام را بکشد . " طریحی " نوشته است که سی نفر از شیاطین بنی امیه‌ مأمور این کار شده بودند . در یادداشتهای " نهضت حسینی " نمره ١٠ از " مقتل خوارزمی " نقل

[١] سوره قصص ، آیه ٢١ و . ٢٢ [ پس ( موسی علیه السلام ) از آن دیار ترسان و نگران بیرون شد و گفت : پروردگار من ! مرا از گروه ستمگران‌ رهایی بخش . و چون به سوی مدین حرکت نمود گفت : امید آنکه پروردگارم‌ مرا به راه راست رهنما باشد ] . [٢] همان سوره ، آیه . ٢٠ [ سران قوم جلسه کرده و تصمیم دارند که تو را بکشند ، پس بگریز که من خیرخواه توام ] . [٣] لهوف ، ص . ٢٩ [ بنی امیه ما لم را گرفتند صبر کردم ، به آبرویم‌ لطمه زدند صبر کردم ، و خواستند خونم را بریزند پس گریختم ] . [٤] [ اگر شتاب نکنم دستگیر می‌شوم ] . [٥] ارشاد مفید ، ص . ٢١٨ [ و نتوانست حج خود را به پایان رساند مبادا در مکه دستگیر شده و به نزد یزید بن معاویه فرستاده شود ] .