لفظی و شکلی مربوط به حوادث و جریاناتی که بوده است ، دچار یک سلسله‌ تحریفهای مهمتر در ناحیه روح و معنی و تفسیر و توجیه گردیده است . می‌دانیم امام حسین نهضتی کرده است که شرائط سه گانه عظمت را دارا بوده است . الف - مقدس بودن هدف و شخصی نبودن آن ، به خاطر انسانیت بودن آن که‌ توأم با فداکاری و گذشت از منافع فردی بوده است . به همین دلیل بشریت‌ اینگونه افراد را که مرز میان خود و دیگران را شکسته‌اند از خود می‌داند و خود را از آنها می‌داند ، او را فدای امت و مصالح امت می‌بیند . ب - اینکه توأم بوده با یک بصیرت قوی و نافذ ، و آنچه دیگران در ظاهر نمی‌دید ند او در پشت پرده می‌دیده است . آنچه دیگران در آینه‌ نمی‌دیدند ، او در خشت خام می‌دیده است . به عبارت دیگر از محیط خودش‌ پیش بود . ج - اینکه نوری بوده که در میان یک ظلمت کامل درخشیده است به شرحی‌ که قبلا گفته‌ایم . از طرف دیگر اولیاء دین سخت توصیه کرده‌اند به مردم راجع به اخبار این‌ حادثه و عزاداری دائم و زیارت تربت او . در اینجا سخن اینست که امام چرا نهضت کرد و بعد چرا پیشوایان اسلام‌ توصیه کردند که این حادثه زنده بماند . تحریفی که در اصل حادثه رخ داد این بود که [ گفتیم امام حسین ] کفاره‌ گناه امت را بدهد و سنگر گنهکاران باشد ، بیمه کند معصیتکاران را .