که دیگران آنرا در مرز ضرر شخصی متوقف می‌کنند و ارزش آنرا پائین‌ می‌آورند ، نهضت حسینی مرزی برای آن نمی شناسد ، پس از همه اینها ، آن‌ چیزی که به عنوان نتیجه گیری باید ذکر شود اینست که ما چه کنیم که ارزش‌ پیدا کنیم ، به خودمان ارزش بدهیم ، قیمت خودمان را نزد خدا بالا ببریم‌ ، نزد پیغمبر خدا بالا ببریم ، آبروی خودمان را نزد سایر ملل جهان بالا ببریم ، برای ما ارزش قائل شوند . ما چه کنیم ؟ و هم اینکه چه کنیم که‌ ارزش عزاداری حسین را بالا ببریم ؟ آن اینکه شعارهای زنده و حسینی‌ انتخاب کنیم نه " نوجوان اکبر من " که یک شعار پیره زنی است ، یا : " زینب مضطرم الوداع الوداع " .
جواب این سؤال را خداوند در قرآن داده است : « کنتم خیر امة اخرجت‌ للناس تأمرون بالمعروف و تنهون عن المنکر »[١] . شما بهترین و با ارزش‌ترین مردم جهان هستید در پرتو این اصل مقدس : امر به معروف و نهی‌ از منکر ، تعاون اجتماعی ، همدردی ، همبستگی ، احساس مسئولیت در مقابل‌ جامعه اسلامی .
ما باید فرصت شناس و موقع شناس باشیم . ما باید بدانیم که به قول " سید شرف الدین " : ( قریب به این مضمون ) لا یقضی علی الباطل الا عن‌ حیث جاء [٢] .
گفتیم که ما نه تنها حوادثی که روزگار در بطن خود مستتر دارد و می‌پروراند درک نمی کنیم ، حتی ظاهرترین پدیده‌ها را درک نمی کنیم . نیز گفتیم اشکال بیشتر ما در این است که آگاه

[١] سوره آل عمران ، آیه . ١١٠ [٢] [ ترجمه : باطل را جز از همان جایی که برخاسته نمی‌توان سرکوب کرد ] .