خوردن از ابن ملجم نگفت : « فزت و رب الکعبة » [١] مگر در وقتی که‌ در بستر افتاده بود نگفت : . . . « و ما کنت الا کقارب ورد ، و طالب‌ وجد » [٢] . مگر سید الشهداء نگفت : « و ما اولهنی الی اسلافی فی‌ اشتیاق یعقوب الی یوسف » [٣] . مگر نگفت : « لا اری الموت الا سعادش و لا الحیوش مع الظالمین الا برما » [٤] .
این مطلب را با مقیاس دیگری هم باید سنجید و آن ، مقیاس اجتماعی‌ است . در همه دستورات مسیح شاید یک دستور اجتماعی خالص پیدا نشود [٥] اما اسلام یک سلسله تعلیمات اجتماعی دارد . اسلام یک سلسله حب و بغضهای منطقی دارد . دستور ائمه اطهار به اقامه عزای حسین بن علی ( ع ) همان طور که در سخنرانیهای عاشورای ٨٢ تحت عنوان " خطابه و منبر " [٦] گفتیم به خاطر تشفی قلب حضرت زهرا فی المثل نیست ، حضرت زهرا اجل‌ شأنا از این امور است ، برای احیای نیت حضرت سید الشهداء و حضرت زهرا است . از این جهت اظهار تأثر می‌شود که چرا چنین حادثه ای واقع شد . به‌ منزله " آخ " است که مبادا تجدید شود . برای تقویت روح مبارزه است .
البته تجلیل شهادت و جشن شهادت نیز اگر به شکل معنوی و اخلاقی باشد نه‌ آنطور که فعلا در عید

[١] مناقب ابن شهر آشوب ، ج ٣ ص . ٣١٢ [٢] نهج البلاغة ، نامه . ٢٣ [ و من نیستم جز مانند جوینده آبی که بدان‌ برسد ، و یابنده‌ای که به خواسته‌اش دست یابد ] . [٣] لهوف ، ص . ٢٥ [٤] تحف العقول ، ص . ٢٤٥ [٥] در اواخر " تحف العقول " بعضی دستورات در مورد ظلم از عیسی ( ع‌ ) نقل شده . [٦] [ این سخنرانیها در کتاب " ده گفتار " اثر استاد شهید به چاپ‌ رسیده است . ]