می‌کند . به هر حال امام در اینجا بیعت را به عنوان یک امر الزام آور یاد می‌کند .
ایضا امیر المؤمنین در نهج البلاغة خطبه ٣٤ می‌فرماید : « ان لی علیکم‌ حقا و لکم علی حق . فاما حقکم علی فالنصیحة لکم ، و توفیر فیئکم علیکم ، و تعلیمکم کیلا تجهلوا ، و تأدیبکم کیما تعلموا ( تعلموا ( ١ " . و اما حقی علیکم فالوفاء بالبیعة ، و النصیحة فی المشهد و المغیب ، و الاجابة حین ادعوکم ، و الطاعة حین آمرکم » [٢] . ایضا اصحاب جمل به عنوان‌ ناکثین یعنی نقض کنندگان بیعت شناخته شدند . درباره امام زمان دارد او مخفی شد تا بیعت کسی به گردن او نباشد .
امامزادگان و تمام کسانی که می‌خواستند قیام کنند علیه خلفا مثل محمد نفس زکیه و زید بن علی از اتباع خود بیعت می‌گرفتند . ابوحنیفه فتوا داد که بیعت اهل مدینه با عباسیها درست نیست چون قبلا با محمد نفس زکیه‌ بیعت کرده‌اند . امام صادق ( ع ) فرمود : من حاضرم با محمد نفس زکیه‌ بیعت کنم به شرط اینکه قیامش قیام امر به معروف باشد نه مهدویت . خود امام حسین ( ع ) از اصحاب خود بیعت گرفت و در شب عاشورا

[١] ابن میثم " تعملوا " شرح کرده و آن درست است . [٢] [ ترجمه : مرا بر شما حقی است و شما را نیز بر من حقی است . حق‌ شما بر من اینست که برای شما خیر خواهی و دلسوزی کنم ، و دارائی بیت‌ المال را بدون کم و کاست به شما رسانم ، و شما را بیاموزم تا نادان‌ نمانید ، و به شما آداب آموزم تا بدانید ( تا عمل کنید ) . و اما حق من‌ بر شما آنست که در بیعت خود وفادار بمانید ، و در حضور و غیاب من‌ خیرخواه من باشید ، و هر گاه شما را بخوانم اجابتم کنید ، و چون فرمانتان‌ دهم فرمان ببرید ] .