نوشته شده هرگز پاک نشده است زیرا از نهایت تصمیم و عمق اندیشه حکایت‌ می‌کند . ٢ - این قسمت که در شماره ( ١ ) بیان کردیم مؤید آن است که امام تحت‌ تأثیر عامل امر به معروف و نهی از منکر منطق شهید به خود گرفته بود که‌ مافوق منطق عقل منفعتجو است . در این منطق تنها یک چیز مورد نظر است و آن پیشبرد هدف است به هر قیمت که شده است . ولی در سایر عوامل یعنی‌ عامل امتناع از بیعت و عامل دعوت کوفیان برای تشکیل حکومت ، نمی شود دامنه اقدام تا این حدود گسترش یابد . ٣ - عطف به نمره ( ١ ) : بسیاری از سلاطین مایل بوده‌اند که نامشان و سخنشان و پیامشان ( هر چند پیامی نداشته‌اند ) باقی بماند ، [ لذا ] آن را بر لوحه‌های سنگی حک کرده‌اند که منم مثلا شاه شاهان ، بغ ، ایزدنژاد و از نژاد خدایان و امثال این چرندها . ( رجوع شود به تواریخ سنگ نبشته‌ها ) ولی اینها هرگز در دلها و سینه‌های ثبت نشده ، اما پیام امام حسین بدون‌ آنکه روی سنگی و یا فلزی حک شود ، و با اینکه صرفا روی صفحه لرزان هوا ثبت شد ، در سینه‌ها و دلها حک شد و مانند خطوط نورانی وحی در دل اولیاء خدا برای همیشه باقی ماند ( « ان للحسین محبة مکنونة فی قلوب المؤمنین » ) ، در عالیترین مقام و مرکز احساسی روحها ثبت شد که بردن نامش اشکها را جاری می‌سازد ، و خدا می‌داند تا کنون چند هزار تن جاری ساخته است . چرا ؟ چون نهضتی بود از نظر هدف و مقصد ، انسانی ، عالی ، برای عدالت و تقوا بود و از نظر انگیزه مؤثر در وجود امام حسین ، الهی و ما فوق شخصی‌ بود .