بعد امام جویا شد و بعد از تکرار فاش کرد . امام فرمود : گمان می‌کنی من‌ در آنجا نبودم یا در چنین مجالسی حاضر نمی شوم ؟ ! عرض کرد : شما را در آنجا ندیدم . فرمود : وقتی که از حجره بیرون آمدی ، در محل کفشها چیزی‌ ندیدی ؟ عرض کرد : جامه‌ای در آنجا افتاده بود . فرمود : من بودم که عبا بر سر کشیدم و روی زمین افتادم ! ( نظیر این افسانه است افسانه‌ای درباره امام سجاد ( ع ) که در یک‌ مجلس عزاداری شرکت کرده بود و چراغها را خاموش کردند و بعد که مجلس‌ ختم شد و چراغها روشن شد ، دیدند امام کفشهای عزاداران را جفت کرده است‌ ) . ١٧ - در صفحه ١٨٣ می‌گوید : " دو چیز است که سبب تجری این جماعت‌ بلکه بعضی از ارباب تألیف شده در نقل اخبار و حکایات بی اصل و مأخذ بلکه در بافتن دروغ و جعل اخبار و حکایات : اول : گفته‌اند در اخبار مدح ابکاء ننوشته که به چه قسم بگریانید و چه‌ بخوانید ، و از این ذکر نکردن معلوم می‌شود هر چه سبب گریانیدن ، وسیله‌ سوزانیدن دل و بیرون آمدن اشک باشد ممدوح و مستحسن است . علیهذا اخبار منع کذب در غیر مقام تعزیه‌داری است . به این بیان می‌توان بسیاری از معاصی کبیره را مباح بلکه مستحب کرد . مثلا اخبار فضیلت ادخال سرور در قلب مؤمن . پس مثلا غیبت یا بوسه و زنای با بیگانه یا لواط اگر موجب ادخال سرور بشود جایز است " . ١٨ - در صفحه ١٨٦ می‌گوید : " یکی از ثقات اهل علم