می‌شدند یا آزادش می‌گذاشتند و یا حداکثر او را نزد یزید می‌بردند ؟ چرا امام که به قول صالحی طرفدار صلح بود ، به خاطر صلح ، در این شرائط سخت‌ بیعت نکرد ؟ عین این مطلب درباره جواب امام به عمر بن سعد نیز هست که " طبری " و " ارشاد " مفید و " الاخبار الطوال " نقل کرده‌اند که فرمود : « فاما اذ کرهتمونی فانا انصرف عنکم » " [١] .
همچنین جمله امام در خطبه عاشورا : « ایها الناس اذ کرهتمونی فدعونی‌ انصرف الی مامنی من الارض » [٢] . مخاطب امام در این جمله‌ها ظاهرا فقط مردم کوفه‌اند نه حکومت یزید .
در صفحه ٨٨ از " ذخائر العقبی " ص ١٤٩ و تاریخ " ابن عساکر " جلد ٤ صفحه ٣٣٤ و " سیر النبلاء " صفحه ٢٠٩ نقل می‌کند که امام به آنها فرمود : « الا تقبلون منی ما کان رسول الله یقبل من المشرکین ؟ کان اذا جنح‌ احدهم للسلم قبل منه . قالوا : لا » [٣] .
این جمله بسیار مستبعد است خصوصا با توجه به اینکه مفاد « ان جنحوا للسلم »معلوم نیست صلح باشد ، بلکه ظاهرا مقصود تسلیم است ، و از گفته‌های امام بر می‌آید که هیچگاه حاضر به تسلیم نشده است .
١٤ - در صفحه ٩٣ قول طبری را قبول می‌کند که واقعا

[١] [ و اما اگر مرا نمی‌خواهید باز می‌گردم ] . [٢] [ ای مردم ! حال که مرا نمی خواهید ، رهایم کنید تا به پناهگاه‌ خودم در زمین باز گردم ] . [٣] [ آیا از من نمی‌پذیرید آنچه را که رسول خدا از مشرکان می‌پذیرفت ؟ که هرگاه یکی از آنان برای صلح ( تسلیم ) بال می‌گشود حضرت می‌پذیرفت . گفتند : نه ] .