حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٣
اندازه قدرت ظهور و بروز دارد . معمولا اهل منبر وقتی که میخواهند قضیه کربلا را بزرگ کنند جنبه فاجعه بودن و ظلم و ستمها را بزرگ میکنند ، در جستجوی پیدا کردن و حتی جعل کردن فاجعههایی هستند ، با بیانهای مختلف و تشبیهات و مجسم ساختنها جنبه فاجعه بودن را تقویت میکنند و حال آنکه ما باید از خود بپرسیم بزرگی حادثه کربلا از چه نظر است ؟ آیا از نظر فجیع بودن است ؟ قطعا این فاجعه ، فاجعه کم نظیری است چنانکه ابوریحان بیرونی در " الاثار الباقیة " به نقل " نفس المهموم " گفته و همچنین دیگران ، ولی فاجعه عظیم و شاید عظیمتر از این در دنیا زیاد بوده . خود فاجعه مدینه کمتر از فاجعه کربلا نبوده . عظمت مطلب از لحاظ سید الشهدا و یاران آن حضرت است نه از لحاظ ابن زیاد و ابن سعد و اتباع و اشیاع آنها ، عظمت سعادت است نه عظمت شقاوت . کربلا بیش از آن اندازه که نمایشگاه شقاوت و بدی و ظهور پلیدی بشر باشد نمایشگاه روحانیت و معنویت و اخلاق عالی و انسانیت است ولی اهل منبر کمتر به آن جنبه توجه دارند ، و به عبارت دیگر در این قضیه از آن جنبه باید نگاه کرد که اباعبدالله و اباالفضل و زینب قهرمان داستانند نه از آن جهت که شمرو سنان قهرمان داستانند .