حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧
بزرگ الهی نیز مانند ابراهیم و موسی و عیسی علیهم السلام و محمد ( ص ) و علی ( ع ) از برجستگان تاریخ و بزرگان بشریتند . حالا میخواهیم ببینیم بزرگی دسته اول و دسته دوم با هم قابل مقایسه هستند یا نه ؟ البته نه . زیرا درست است که آن افراد از آنجهت که همت بزرگ و اراده قوی داشتهاند و شعاع دائره خواستشان طولانی بوده و به کم و کوچک قناعت نداشتهاند ، و قهرا انسان وقتی که همت و دلاوری برخی از آنها را میخواند در مقابل عظمت آنها خیره و مبهوت میشود و احیانا سر تعظیم فرود میآورد و در قلب خود یک نوع محبتی نسبت به آنها احساس میکند ( اثری که از شاهنامه فردوسی در نفوس پیدا میشود از این نوع است ) ولی بزرگی دسته دوم یک نوع دیگر و یک جنس دیگر است ، از آن نوع بزرگی است که مقام تقدس پیدا میکند تا آنجا که نام آنها مقدس میشود همانطوری که میبینیم نام محمد ( ص ) و علی ( ع ) و امام حسین ( ع ) و همچنین ابراهیم و موسی و عیسی علیهم السلام را هالهای از قدس احاطه کرده است . چرا ؟ برای اینکه درست است که دسته اول بزرگ و عظیمند ولی عظمت آنها و درشتی آنها از نوع عظمت و درشتی خودخواهی است . هر یک از آنها سبع بزرگی و حیوان بزرگی هستند . فرق نمیکند : انسان در برابر کسی هم که خیلی پرخور است . و برابر ده نفر میخورد اعجاب و احیانا تحسین دارد . یکی خورنده ریز است و دیگری خورنده درشت ، یکی جاه طلب ریز است و یکی جاه طلب درشت ، مثلا یک کدخدای ده ده خانواری که همه همت و آرزویش کدخدائی این ده است یک جاه طلب خرده پا است و آنکه دنبال کدخدائی قصبه هزار