سلیمان بن صرد که در آن زمان زندگی می‌کرده و از اوضاع و احوال سیاسی‌ بخوبی اطلاع داشته است حرکت امام حسین ( ع ) را از مدینه بمکه بعنوان‌ یک حرکت دفاعی در مقابل تهاجم حکومت یزید تشخیص داده و این دلیل‌ بسیار روشنی است که حرکت امام در مرحله اول قبل از هر چیز دفاع و مقاومت اجتناب ناپذیری بوده است در مقابل تهاجم حکومت . به هیچ وجه دلیل نیست ، بلکه جمله بالا دلیل بر تمرد و مخالفت امام با حکومت طاغیه وقت است ، و لازمه مخالفت این است که آنها هم متعرض‌ امام می‌شدند ، و امام از گزند تعرض آنها به مکه رفت . صفحه ١٩٠ : در اینجا امام در ضمن جوابی که بابن عباس داد فرمود : " « یا ابن عباس فما تقول فی قوم اخرجوا ابن بنت رسول الله من وطنه‌ و داره و موضع قراره و مولده و حرم رسوله و مجاورش قبره و مسجده و موضع‌ مهاجرته و ترکوه خائفا مرعوبا لا یستقر فی قرار و لا یأوی الی وطن یریدون‌ بذلک قتله و سفک دمه » " . یعنی " ای ابن عباس تو چه می‌گوئی درباره مردمی که فرزند دختر پیغمبر خدا را از وطن خود و از حرم رسول خدا ( ص ) و مجاورت قبر و مسجد و محل‌ هجرت او بیرون کردند ، مردمی که فرزند پیغمبر را بوحشت انداخته‌اند که‌ نه قدرت دارد در محلی آرام گیرد و نه می‌تواند در وطن خود مأوی گزیند ، اینان با این وضع می‌خواهند مرا بکشند و خونم را بریزند " . این سخنان امام بخوبی دلالت می‌کند که آنحضرت با وحشت از