حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧١
القلیل مما یلعق [١] .
این جمله امام ، مخصوصا کلمه " عبید " میرساند عزت نفس امام و
تحقیر بندگی و بندگان دنیا را .
٣ - نظیر این جمله است جمله معروف و منقول در " الانوار البهیة "
صفحه ٤٥ : " « و فی وصیة موسی بن جعفر علیهما السلام لهشام قال : و قال
الحسین بن علی علیهما السلام : ان جمیع ما طلعت علیه الشمس فی مشارق
الارض و مغاربها ، بحرها و برها ، و سهلها و جبلها عند ولی من اولیاء
الله و اهل المعرفة بحق الله کفیء الظلال ، ثم قال : الا حر یدع هذه
اللماظة [٢] لاهلها ( یعنی الدنیا ) لیس لانفسکم ثمن الا الجنة فلا
تبیعوها بغیرها . فانه من رضی من الله بالدنیا فقد رضی بالخسیس »" [٣].
از این سه جمله که نقل شده فهمیده میشود که اولا روح حسین روح خاصی است
که به دنی و پست تن نمی دهد ، طالب معالی الامور است ( جمله اول ) . و
معلوم میشود هر هدف مادی و دنیائی را که در نهایت امر منتهی به رضای
خدا یعنی هدف کل آفرینش نباشد و بخواهد از هدف کل آفرینش جدا کند ،
آنرا پست و حقیر میداند ، نه اینکه مثل ناپلئون بگوید : فرانسه برای من
کوچک است ، روسیه را هم میخواهم ضمیمه کنم ، یا مثل اسکندر بگوید :
یونان برایم کوچک است ، ایران را هم میخواهم
[١] [ لعقه مقدار خوراکی است که با قاشق یا انگشتت برمی گیری . لقمه اندک ] . [٢] اللماظة کنمامة ، آنچه بماند از طعام در گوشههای دهان . ( الانوار البهیة ) . [٣] [ ترجمه در ص ٢٣٠ گذشت ] .