ندانیم . استفاده از تبلیغ با دو عامل دیگر یعنی اجابت مردم کوفه برای‌ در دست گرفتن زمام امور ، و دیگر امر به معروف و نهی از منکر جور می‌آید ، و البته از زمان سقوط کوفه به بعد هر اندازه از عنصر تبلیغ استفاده شده‌ باشد اختصاص دارد به امر به معروف و نهی از منکر . خروج امام از مدینه به مکه و اقامت در مکه در ماههای شعبان تا ذی‌ الحجة که ایام عمره و سپس حج است ، به نظر نمی رسد که به خاطر این بوده‌ که دشمن احترام حرم امن الهی را حفظ می‌کرد ، بلکه به سه علت دیگر بوده‌ است : یکی اینکه نفس مهاجرت ارزش تبلیغاتی داشت و تکاندهنده بود و ندای امام را بهتر می‌رساند و این خود اولین ژست مخالفت و امتناع بود . دوم اینکه در مکه تماس بیشتری با افراد نواحی مختلف ممکن بود . سوم‌ اینکه مکه را انتخاب کردن علامت امنیت نداشتن بود گو آنکه در آنجا هم [ امام ] امنیت نداشت . ٧ - خروج امام از مکه در روز ترو یه یعنی روز هشتم ذی الحجه که روز حرکت به منی و عرفات است ارزش تبلیغی تکاندهنده‌تری از خود اقامت در مکه داشت . و از نظر رساندن پیام اسلام ، این پشت کردن به کعبه تسخیر شده امویان و حجی که گرداننده‌اش دستگاه یزیدی بود - حجی که ظاهرش اسلامی‌ و روحش جاهلی بود - نشان داد که اسلام این صورت خالی نیست که خاطرها آسوده باشد ، معنی و حقیقت است که به خطر افتاده است . ٨ - سومین ژست تبلیغاتی و بلکه تاکتیک تبلیغاتی آن