حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢٥
اینکه ایرانی جسما و روحا ، ظاهرا و باطنا باید فرنگی بشود . ایضا زمزمه تغییر خط ، تغییر لباس ، تغییر اسم ، مانند بیگانه " بای بای " و " گودبای " گفتن ، مانند بیگانه غذا خوردن و حتی آروق زدن ، عید بیگانه را از عید خود مهمتر شمردن ، همه نشانه خود باختگی است . ٢٥ - استقلال فکری یعنی اینکه انسان از خود اصول و مبادی و فلسفهای در زندگی داشته باشد و به آن ایمان و اعتماد داشته باشد و در روحش نسبت به او نوعی حماسه موجود باشد . آن را میگویند غرور ملی ، غرور اجتماعی و غیره . احترام به سنن و نظامات سالم یکی از علائم حماسه داشتن است . تغییر خط ، تغییر لباس ، تبعیت در اسم گذاری از قبیل ژیلا و روژی و غیره ، در مد لباس ، در لباس پوشیدن ، در به کار بردن الفاظ آنها ، تابلوها را به نام آنها کردن ، عید ژانویه بیگانه را بر عیدهای ملی و مذهبی مقدم داشتن و گفتن " بای بای " ، " گودبای " ، بالاخره پذیرفتن شعارهای بیگانه دلیل بر عدم استقلال روحی و عدم حماسه است . به قول اقبال باید گل کوزه ما به دست خودمان تهیه شود نه به دست دیگران . و باز به قول او باید آهن باشیم تا نان داشته باشیم ، نه به قول
باید آهن داشته باشیم تا نان داشته باشیم . اقبال میگوید : باید صلابت و حماسه داشته باشیم ، موسولینی میگوید : باید زور داشته باشیم . ٢٦ - راست گفته است آنکه گفته است :
| کهن جامه خویش پیراستن |
| به از جامه عاریت خواستن |